حدیث دربارهمَثَل راه رسيدن به خدا

عنه صلى الله عليه و آله:ضَرَبَ اللّهُ صِراطا مُستَقيما، وعلى جَنبَتَيِ الصِّراطِ سُورانِ فيهِما أبوابٌ مُفَتَّحَةٌ، وعلَى الأبوابِ سُتورٌ مُرخاةٌ، وعلى بابِ الصِّراطِ داعٍ يقولُ: يا أيُّها النّاسُ، ادخُلوا الصِّراطَ جَميعا ولا تَتَفرَّقوا، وداعٍ يَدعو مِن فَوقِ الصِّراطِ، فإذا أرادَ الإنسانُ أن يَفتَحَ شَيئا مِن تِلكَ الأبوابِ قالَ: وَيحَكَ! لاتَفتَحْهُ، فإنّكَ إن تَفتَحْهُ تَلِجْهُ؛ فالصِّراطُ الإسلامُ، والسُّورانِ حُدودُ اللّهِ، والأبوابُ المُفَتّحَةُ مَحارِمُ اللّهِ، وذلكَ الدّاعي على رأسِ الصِّراطِ كِتابُ اللّهِ، والدّاعي مِن فَوقُ واعِظُ اللّهِ تعالى في قَلبِ كُلِّ مُسلِمٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، راه راستى را مَثَل زده كه در دو طرف آن، دو ديوار است، با درهايى گشوده و جلوى درها پرده هايى آويزان است. در ورودىِ راه، دعوتگرى مى گويد: «اى مردم! همگى به راه در آييد و پراكنده نشويد». دعوتگر ديگرى نيز از فراز راه [مردم را به در آمدن در راه] دعوت مى كند. پس هر گاه انسان بخواهد يكى از آن درها را بگشايد، او مى گويد: «واى بر تو! آن را باز مكن؛ زيرا اگر بازش كنى، وارد آن مى شوى». آن راه، اسلام است و آن دو ديوار، حدود خدايند و درهاى گشوده، محارم خدا و آن دعوتگرِ سر راه، كتاب خدا و آن دعوتگرِ فراز راه، واعظ خداوند متعال در دل هر مسلمان است.
۱.الدرّ المنثور: ج 1 ص 39 عن النواس بن سمعان.

احادیث دیگر این موضوع

۲