حدیث دربارهبردبارى
بحارالأنوار عن ابن أَبي سَلمة عن عائِشَة عن رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله:يا عائِشَهُ، إخواني مِن اُولِي العَزمِ مِنَ الرُّسُلِ قَد صَبَروا عَلى ما هُوَ أشَدُّ مِن هذا، فَمَضَوا عَلى حالِهِم، فَقَدِموا عَلى رَبِّهِم، فَأَكرَمَ مَآبَهُم، وأجزَلَ ثَوابَهُم. فَأَجِدُني أستَحيي إن تَرَفَّهتُ في مَعيشَتي أن يَقصُرَ بي دونَهُم؛ فَأَصبِرُ أيّاما يَسيرَةً أحَبُّ إلَيَّ مِن أن يَنقُصَ حَظّي غَدا فِي الآخِرَةِ. وما مِن شَيءٍ أحَبُّ إلَيَّ مِنَ اللُّحوقِ بِإِخواني وأخِلّائي.
فَقالَت عائِشَةُ: فَوَاللّهِ مَا استَكمَلَ بَعدَ ذلِكَ جُمعَةً حَتّى قَبَضَهُ اللّهُ تَعالى. ۱
بحار الأنوارـ به نقل از ابن ابى سلمه، از عايشه ـ: پيامبر خدا فرمود: «اى عايشه! برادرانم از پيامبران اولو العزم، بر دشوارى هايى سخت تر از اين، بردبارى كردند و بر همين حال، زندگى شان را به پايان بُردند و به بارگاه پروردگارشان وارد شدند و خداوند، بازگشتشان را گرامى داشت و پاداششان را كامل پرداخت. من، شرم دارم كه در اثر رفاه طلبى در زندگى ام، مقامى فروتر از آنان بيابم. پس بردبارى كردن در روزگارى كوتاه، در نظرم از كاسته شدن بهره ام در فرداى قيامت، محبوب تر است و هيچ چيز در نظرم از ملحق شدن به برادران و دوستانم محبوب تر نيست».
سوگند به خدا، [پيامبر صلى الله عليه و آله] پس از آن، جمعه اى ديگر را به پايان نرساند كه خداوند متعال، روحش را قبض كرد.
۱.بحار الأنوار: ج 73 ص 209.