اهمّيت اخلاق
2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:الخُلقُ وِعاءُ الدِّينِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اخلاق، ۲ ظرف دين است.
۱.كنز العمّال: ج 3 ص 3 ح 5137 نقلاً عن الحكيم عن أنس.
۲.ابو حامد غزّالى مى نويسد: كلمات «خَلق» و «خُلق» با هم به كار مى روند. مثلاً گفته مى شود: «فلان حَسَنُ الخَلق و الخُلق»؛ يعنى: خوش ظاهر و باطن است. بنا بر اين، منظور از خَلق، شكل و چهره ظاهرى است و مراد از خُلق، صورت و چهره باطنى. خُلق، عبارت است از: هيئت و حالتى راسخ در نفْس، كه به سبب آن، افعال به راحتى و بدون احتياج به فكر و تأمّل، از نفس سر مى زند.
حال، اگر از آن هيئت و خوى، افعال و رفتارهاى پسنديده عقلى و شرعى سر بزند، آن هيئت را خُلقِ حَسَن (خوى نيكو) مى نامند و اگر افعال زشت و ناپسند سر بزند، آن را خُلق سَيِّئ (خوى بد و ناپسند) مى نامند (ر.ك: المحجّة البيضاء: ج 5 ص 95).
عنه صلى الله عليه و آله:لَمّا خَلقَ اللّهُ تعالى الإيمانَ قالَ: اللّهُمَّ قَوِّني، فَقَوّاهُ بحُسنِ الخُلقِ والسَّخاءِ. ولَمّا خَلقَ اللّهُ الكُفرَ قالَ: اللّهُمَّ قَوِّني، فَقَوّاهُ بالبُخلِ وسُوءِ الخُلقِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون خداوند متعال ايمان را آفريد، ايمان گفت: «خدايا! مرا نيرومند گردان»و خداوند، آن را با خوش خويى و بخشندگى نيرومند ساخت. و چون كفر را آفريد، كفر گفت: «خدايا! مرا توانا گردان» و خداوند، آن را با بخل و بدخويى توانمند ساخت.
۱.المحجّة البيضاء: ج 5 ص 90.