سيره پيامبر در مهربانى به كودكان و تكريم آنان

مسند ابن حنبلـ به نقل از وليد بن عقبه ـ: وقتى پيامبر خدا، مكّه را فتح كرد، اهل مكّه با كودكانشان نزد ايشان مى آمدند و ايشان بر سرِ آنان، دست مى كشيد و برايشان دعا مى كرد.

صحيح مسلمـ به نقل از عمرو بن سعيد، از اَنَس بن مالك ـ: هيچ كس را نديدم كه نسبت به خانواده اش مهربان تر از پيامبر خدا باشد. ابراهيم [پسر پيامبر خدا]، دايه اى در عوالى ۴ مدينه داشت. پيامبر صلى الله عليه و آله پيوسته به آن جا مى رفت و ما نيز همراه ايشان بوديم. ايشان، وارد خانه مى شد و دايه كه برده بود، [خانه را]با بخور، خوش بو مى كرد. پيامبر صلى الله عليه و آله ابراهيم را مى گرفت و مى بوسيد و سپس باز مى گشت. عمرو گفت: هنگامى كه ابراهيم در گذشت، پيامبر خدا فرمود: «ابراهيم، فرزند [دلبند] من است. [هرچند] او در شيرخوارگى در گذشت، امّا در بهشت، دو دايه دارد كه شيرخوارىِ او را تكميل مى كنند».

صحيح مسلمـ به نقل از عبد اللّه بن جعفر ـ: هر گاه پيامبر خدا از سفر برمى گشت، [نخست]با كودكان خانواده اش ديدار مى كرد.

مسند ابن حنبلـ به نقل از عروه ـ: [پيامبر خدا]هنگامى كه از سفر مى آمد، توسّط كودكان مورد استقبال قرار مى گرفت.

المَحَجَّة البيضاء:هنگامى كه پيامبر صلى الله عليه و آله از سفر باز مى گشت، كودكان، گِرد ايشان را مى گرفتند و ايشان به خاطر آنان، مى ايستاد. سپس از آنان مى خواست كه بالا بيايند. برخى از آنان، از جلو و از پشت ايشان، بالا مى رفتند، و از همراهان خود مى خواست كه ديگر كودكان را آنان حمل كنند. چه بسا پس از اين ماجرا، كودكان افتخار مى كردند و به هم مى گفتند: پيامبر خدا، مرا در آغوش خود برد و تو را بر پشت خود برد. و برخى مى گفتند: از همراهان خود خواست كه تو را پشت خود، سوار كنند.

المناقب، ابن شهر آشوبـ به نقل از عبد العزيز، با سندش از پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: پيامبر خدا نشسته بود كه حسن و حسين عليهماالسلام آمدند و چون آنان را ديد، برايشان برخاست و چون ديد كُند مى آيند، به سمت آنان رفت و بر دوش خود، حملشان كرد و فرمود: «مَركب شما، چه مركب خوبى است و شما چه خوبْ سوارانى هستيد و پدرتان از شما هم بهتر است!».