هنگامى كه دنيا بزرگ ترين همّت انسان شود

سنن الترمذىـ به نقل از ابن عمر ـ: كمتر پيش مى آمد كه پيامبر خدا از مجلسى برخيزد و اين دعاها را براى اصحابش نخواند: «بار خدايا! چنان ترسى از خودت نصيب ما كن كه مانعى ميان ما و نافرمانى از تو گردد، و چنان اطاعتى از خودت كه با آن، ما را به بهشتت برسانى، و چنان يقينى كه به سبب آن، [تحمّل] مصيبت ها و گرفتارى هاى دنيا را بر ما آسان گردانى. تا زنده ايم، ما را از گوش هايمان و چشم هايمان و نيرويمان بهره مند گردان و آن را وارث ما قرار ده و خونخواهى ما را از كسى قرار ده كه به ما ستم كند و ما را بر هر كه با ما دشمنى كند، پيروزى بخش. مصيبت ما را در دينمان قرار مده. دنيا را بزرگ ترين همّ و غمّ ما و نهايت دانش و شناخت ما قرار مده و كسى را كه به ما رحم نمى كند، بر ما مسلّط مگردان».