عنه صلى الله عليه و آله:[إنَّ] ۱ لِلشَّيطانِ كُحلاً ولَعوقا ۲، فَإِذا كَحَّلَ الإِنسانَ مِن كُحلِهِ نامَت عَيناهُ عَنِ الذِّكرِ، وإذا لَعَّقَهُ مِن لَعوقِهِ ذَرِبَ ۳ لِسانُهُ بِالشَّرِّ. ۴
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:همانا شيطان، توتيا و معجونى دارد. پس هر گاه از توتياى خود بر چشم انسان بريزد، چشمانش از ياد خدا غافل مى شوند و هر گاه از معجون خود به كام انسان بچشاند، زبانش به بدى، تند مى گردد.
