حدیث دربارهپاكى مؤمن از گناهان
صحيح البخاري عن عبد اللّه بن مسعود:دَخَلتُ عَلى رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله وهُوَ يوعَكُ ۱ وَعكا فَمَسِستُهُ بِيَدي. فَقُلتُ: يا رَسولَ اللّهِ، إنَّكَ لَتوعَكُ وَعكا شَديدا.
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أجَل. إنّي اُوعَكُ كَما يوعَكُ رَجُلانِ مِنكُم.
فَقُلتُ: ذلِكَ، أنَّ لَكَ أجرَينِ؟
فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أجَل. ثُمَّ قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: ما مِن مُسلِمٍ يُصيبُهُ أذىً، مَرَضٌ فَما سِواهُ، إلّا حَطَّ اللّهُ بِهِ سَيِّئاتِهِ، كَما تَحُطُّ الشَّجَرَةُ وَرَقَها. ۲
صحيح البخارىـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: حضور پيامبر خدا رسيدم، در حالى كه درد و تب شديدى داشت. ايشان را با دستم لمس كردم و گفتم: اى پيامبر خدا! تب شديدى دارى!
پيامبر خدا فرمود: «آرى. تب من، برابر تب دو مرد از شماست».
گفتم: يعنى براى تو، دو پاداش است؟
پيامبر خدا فرمود: «آرى» و سپس فرمود: «به هيچ مسلمانى، آزار و بيمارى و غير آن نمى رسد، جز اين كه خداوند به خاطر آنها، بدى هاى او را مى ريزد، چنان كه درخت، برگ هايش را مى ريزد».
کلیدواژهها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسانمصیبت ها بلاها و شرورحکمت مصیبت ها +1 مورد دیگر