حدیث دربارهتسليت دادن سوگوار
مسكّن الفؤاد:لَمّا قُبِضَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله أحدَقَ بِهِ أصحابُهُ فبَكَوا حَولَهُ، وَاجتَمَعوا، فدَخَلَ رَجُلٌ أشهَبُ اللِّحيَةِ، جَسيمٌ صَبيحٌ، فتَخَطّى رِقابَهُم فبَكى، ثُمّ التَفَتَ إلى أصحابِ رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فقالَ: إنَّ في اللّهِ عَزاءً مِن كُلِّ مُصيبَةٍ، وعِوَضا مِن كُلِّ فائتٍ، وخَلَفا مِن كُلِّ هالِكٍ، فإلَى اللّهِ فأنِيبوا، وإلَيهِ فارغَبوا، ونَظَرَهُ إلَيكُم فيالبَلاءِ فَانظُروا؛ فإنَّ المُصابَ مَن لَم يُؤجَرْ، وانصَرَفَ.
فقالَ بَعضُهُم لِبَعضٍ: تَعرِفونَ الرَّجُلَ؟ فقالَ عَلِيٌّ عليه السلام: نَعَم، هذا أخو رَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله الخِضْرُ عليه السلام. ۱
مسكّن الفؤاد:وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله درگذشت، اصحاب بر گردش حلقه زدند و پيرامونش گريستند و همگى جمع شدند. مردى كه محاسنى جوگندمى داشت و تنومند و خوش سيما بود، وارد شد و جمعيت را شكافت و جلو آمد و گريست. آن گاه، رو به اصحاب پيامبر خدا كرد و گفت: «خداى را در هر سوگى، تسليتى است و براى هر از دست رفته اى، عوض مى دهد و براى هر رفته اى، جاى گزينى قرار مى دهد. پس به خداوند، روى كنيد و به او بگراييد. و در هنگام بلا، به شما مى نگرد [كه آيا بى تابى مى كنيد يا صبر]، پس مواظب باشيد؛ زيرا مصيبت ديده [ى واقعى]، كسى است كه [در برابر اندوهش]اجرى نصيبش نشود».
اصحاب از يكديگر پرسيدند: اين مرد را مى شناسيد؟
على عليه السلام فرمود: «آرى. اين، برادر پيامبر خدا، خضر عليه السلام است».
۱.مسكّن الفؤاد: ص 109، بحارالأنوار: ج 82 ص 97 ح 47.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسانمصیبت ها بلاها و شرورمصیبت ها +1 مورد دیگر