حدیث دربارهشفاعت شدن در روز قيامت
عنه صلى الله عليه و آله:إذا كانَ يَومُ القِيامَةِ جُمِعَ أهلُ الجَنَّةِ صُفوفا وأهلُ النّارِ صُفوفا، فَيَنظُرُ الرَّجُلُ مِن صُفوفِ أهلِ النّارِ إلَى الرَّجُلِ مِن صُفوفِ أهلِ الجَنَّةِ، فَيَقولُ: يا فُلانُ، أما تَذكُرُ يَومَ اصطَنَعتُ إلَيكَ فِي الدُّنيا مَعروفا؟
فَيَأخُذُ بِيَدِهِ فَيَقولُ: اللّهُمَّ إنَّ هذَا اصطَنَعَ إلَيَّ فِي الدُّنيا مَعروفا، فَيُقالُ لَهُ: خُذ بِيَدِهِ أدخِلهُ الجَنَّةَ بِرَحمَةِ اللّهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:چون روز قيامت شود، بهشتيان در صف هايى، و دوزخيان نيز در صف هايى فراهم مى آيند. فردى از صف هاى دوزخيان، به شخصى از صف هاى بهشتيان مى نگرد و مى گويد: فلانى! آيا آن روز را كه در دنيا به تو نيكى كردم، به ياد نمى آورى؟
پس آن بهشتى، دست او را مى گيرد و مى گويد: خداوندا! اين شخص، در دنيا به من نيكى كرده است.
پس به او گفته مى شود: «دست او را بگير و به سبب رحمت الهى، او را وارد بهشت كن».
۱.تاريخ بغداد: ج 4 ص 332 الرقم 2152 عن أنس.