حدیث دربارهاهل خير
الدرّ المنثور عن أنس:أنَّ رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله قال يَومَ بدرٍ: قُومُوا إلى جَنَّةٍ عَرضُها السماواتُ والأرضُ، فقالَ عُميرُ بنُ الحمامِ الأنصاريُّ: يا رسولَ اللّهِ، جَنَّةٌ عَرضُها السماواتُ والأرضُ؟! قالَ: نَعَم، قالَ: بَخٍ بَخٍ.!، لا واللّهِ يا رسولَ اللّهِ لا بُدَّ أن أكونَ مِن أهلِها، قالَ: فإنّك مِن أهلِها، فَأخرَجَ تُمَيراتٍ مِن قَرنِهِ فَجَعَلَ يَأكُلُ مِنهُنَّ، ثُمّ قالَ: لئن حَيِيتُ حتّى آكُلَ تَمَراتِي هذِه إنّها لَحياةٌ طَويلَةٌ، فَرَمى بما كانَ مَعهُ مِن التَّمرِ ثُمّ قاتَلَهُم حتّى قُتِلَ. ۱
الدرّ المنثورـ به نقل از اَ نَس ـ: پيامبر خدا در روز بدر فرمود: «به سوى بهشتى برخيزيد كه پهناى آن، آسمان ها و زمين است».
عمير بن حمّام انصارى گفت: اى پيامبر خدا! بهشتى كه پهناى آن، آسمان ها و زمين است؟!
فرمود: «آرى».
گفت: به به.! به خدا قسم ـ اى پيامبر خدا! ـ، من بايد از اهل اين بهشت باشم.
پيامبر خدا فرمود: «تو از بهشتيان هستى».
عمير چند دانه خرماى ريز از زير كاكل خود در آورد و شروع به خوردن آنها كرد و گفت: اگر آن قدر زنده بمانم كه خرماهايم را بخورم، عمر زيادى كرده ام.
سپس خرماها را دور انداخت و با دشمن جنگيد، تا كشته شد.
۱.الدرّ المنثور: ج 2 ص 315.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسانخیرتشویق به خیر +1 مورد دیگر