حدیث دربارهبرابرى زن و مرد در فضيلت ها

مجمع البيان عن مقاتل بن حيان:لمّا رَجَعَت أسماءُ بِنتُ عُمَيسٍ مِن الحَبَشةِ مَع زَوجِها جعفرِ بنِ أبي طالبٍ عليه السلام دخَلَت على نِساءِ رسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله فقالَت: هَل نزل فِينا شَيءٌ مِن القرآنِ؟ قُلنَ: لا، فأتَت رسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله فقالت: يارسولَ اللّهِ، إنّ النِّساءَ لَفي خَيبَةٍ وخَسارٍ! فقالَ صلى الله عليه و آله: ومِمَّ ذلكَ؟ قالَت: لأنّهُنَّ لايُذكَرنَ بخَيرٍ كما يُذكَرُ الرِّجالُ. فأنزَلَ اللّهُ تعالى هذهِ الآيَةَ «إنّ المُسلِمينَ والمُسلِماتِ» . ۱

مجمع البيانـ به نقل از مُقاتل بن حيّان ـ: هنگامى كه اسماء بنت عُمَيس با شوهر خود جعفر بن ابى طالب، از حبشه باز گشت، نزد همسران پيامبر خدا رفت و گفت: آيا درباره ما [زنان]هم، چيزى از قرآن هست؟ گفتند: نه. اسماء نزد پيامبر خدا رفت و گفت: اى پيامبر خدا! زن ها محروم و بازنده اند! فرمود: «چرا؟». گفت: چون از آنها مانند مردها به خوبى ياد نمى شود. پس خداوند متعال، اين آيه «مردان و زنان مسلمان.» را فرو فرستاد.

۱.مجمع البيان: ج 8 ص 560، بحارالأنوار: ج 22 ص 176.

کلیدواژه‌ها انسان حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاه حکمت های مربوط به جهان و انسان کرامت انسان +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

الدرّ المنثور:بيهقى درباره اسماء دختر يزيد انصارى نقل مى كند كه وى نزد پيامبر صلى الله عليه و آله ـ كه در جمع اصحاب نشسته بود ـ آمد و گفت: پدر و مادرم به فدايت! من به نمايندگى از طرف زن ها نزد شما آمده ام. فدايت شوم! بِدان كه هيچ زنى در شرق و غرب عالم نيست كه سخن مرا بشنود، مگر اين كه با من هم رأى خواهد بود. خداوند، تو را به حق، به سوى مردان و زنان فرستاد و ما هم به تو و خدايى كه تو را فرستاده است، ايمان آورديم. ما طايفه زنان، محدود و محصور هستيم و اساس خانه هاى شماييم و خواهش هاى شما را بر مى آوريم و فرزندان شما را حامله مى شويم؛ امّا شما مردها بر ما با [رفتن به]نماز جمعه و نماز جماعت و عيادت بيماران و تشييع جنازه و پياپى حج گزارى و بالاتر از همه اينها، جهاد در راه خدا، برترى داده شده ايد. هر گاه مردى از شما براى حج يا عمره و يا جهاد، از خانه بيرون مى رود، ما [زنان،]اموال شما را حفظ مى كنيم و لباس هايتان را مى بافيم و فرزندانتان را تربيت مى كنيم. اى پيامبر خدا! آيا در ثواب، شريك شما نيستيم؟ پيامبر صلى الله عليه و آله كاملاً رو به اصحاب خود كرد و فرمود: «آيا تا به حال شنيده ايد كه زنى در پرسش از امور دين خود، به اين خوبى سخن بگويد؟». گفتند: اى پيامبر خدا! گمان نمى كرديم كه زنى تا بدين پايه برسد! سپس پيامبر صلى الله عليه و آله رو به اسماء كرد و فرمود: «اى زن! برگرد و به زنانى كه تو را به نمايندگى فرستاده اند، اعلام كن كه نيكو شوهردارى كردنِ هر يك از شما زنان و جلب كردن رضايت مرد خويش و اطاعت از خواست او، با همه اين اعمال [كه براى مردان نام بردى]، برابرى مى كند». اسماء در حالى كه از شادى، تهليل (لا إله إلّا اللّه) و تكبير مى گفت، باز گشت.

الترغيب و الترهيبـ به نقل از ابو سعيد خُدرى ـ: زنى نزد پيامبر خدا آمد و گفت: اى پيامبر خدا! مردها از سخنان شما استفاده مى كنند. روزى هم براى ما تعيين فرما تا به محضرتان بياييم و از آنچه خداوند به شما مى آموزد، به ما نيز بياموزى. فرمود: «فلان و بهمان روز، در فلان و بهمان جا گرد بياييد». در روز وعده شده، زنان جمع شدند و پيامبر صلى الله عليه و آله به جمع آنان رفت و تعاليم خدا را به آنان آموزش داد.