حدیث دربارهفقرِ دنيا و آخرت
مسند ابن حنبل عن أبي هريرة:سَمِعتُ رَسولَ اللّه صلى الله عليه و آله يَقولُ لِثَوبانَ: كَيفَ أنتَ يا ثَوبانُ إذا تَداعَت عَلَيكُمُ الاُمَمُ كَتَداعيكُم عَلى قَصعَةِ الطَّعامِ يُصيبونَ ۱ مِنهُ؟
قالَ ثَوبانُ: بِأَبي واُمّي يا رَسولَ اللّهِ أمِن قِلَّةٍ بِنا؟
قالَ: لا، أنتُم يَومَئِذٍ كَثيرٌ، ولكِن يُلقى في قُلوبِكُمُ الوَهنُ. ۲
قالوا: ومَا الوَهنُ يا رَسولَ اللّهِ؟
قالَ: حُبُّكُمُ الدُّنيا وكَراهِيَتُكُمُ القِتالَ. ۳
مسند ابن حنبلـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: شنيدم كه پيامبر خدا به ثَوبان مى فرمايد: «چگونه اى تو ـ اى ثوبان! ـ، آن گاه كه امّت ها بر ضدّ شما گِرد آيند، آن سان كه شما بر گرد ظرف غذا گِرد مى آييد تا از آن به نوايى برسيد؟».
ثوبان گفت: پدر و مادرم به فدايت، اى پيامبر خدا! آيا از اندك بودن ماست؟
فرمود: «نه. در آن روز، شما پرشماريد؛ امّا در دل هايتان ضعف افكنده مى شود».
گفتند: [مقصودتان از] ضعف چيست، اى پيامبر خدا؟
فرمود: «علاقه مندى شما به دنيا و بيزارى تان از جهاد».