حدیث دربارهخداوند ، آن را براى دوستانش نپسنديد و از دشمنانش دريغ نكرد

عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ مِن اُمَّتي مَن لَو أتى بابَ أحَدِكُم فَسَأَلَهُ دينارا لَم يُعطِهِ إيّاهُ، ولَو سَأَلَهُ دِرهَما لَم يُعطِهِ إيّاهُ، ولَو سَأَلَهُ فَلسا لَم يُعطِهِ إيّاهُ، ولَو سَأَلَ اللّهَ الجَنَّةَ لَأَعطاها إيّاهُ، ولَو سَأَلَهُ الدُّنيا لَم يُعطِها إيّاهُ، وما يَمنَعُها إيّاهُ لِهَوانِهِ عَلَيهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در ميان امّت من، كسانى هستند كه اگر فردى از آنها به درِ خانه يكى از شما بيايد و از وى دينارى بخواهد، به او نمى دهد، و اگر درهمى بخواهد، به او نمى دهد، و اگر يك فلس (سكّه مسى) بخواهد، به او نمى دهد؛ ولى همو، اگر از خداوند عز و جلبهشت را بخواهد، آن را به او مى دهد؛ هرچند، اگر دنيا را از خدا بخواهد، آن را به او نمى دهد، و اين ندادن دنيا به او، نه از آن روست كه وى در نزد خداوند، بى ارزش باشد.
۱.الزهد لابن حنبل: ص 18 عن سالم بن أبي الجعد؛ الأمالي للشجري: ج 2 ص 205 عن ثوبان.

احادیث دیگر این موضوع

۷