حدیث دربارهزندان مؤمن و بهشت كافر
عنه صلى الله عليه و آله:أنزَلَ اللّهُ إلَيَّ جِبريلَ عليه السلام بِأَحسَنِ ما كانَ يَأتيني صورَةً، فَقالَ: إنَّ السَّلامَ يُقرِئُكَ السَّلامَ يا مُحَمَّد، ويَقولُ: إنّي أوحَيتُ إلَى الدُّنيا أن تَمَرَّري وتَكَدَّري وتَضَيَّقي وتَشَدَّدي عَلى أولِيائي حَتّى يُحِبّوا لِقائي، وتَسَهَّلي وتَوَسَّعي وتَطَيَّبي لِأَعدائي حَتّى يَكرَهوا لِقائي؛ فَإِنّي جَعَلتُها سِجنا لِأَولِيائي وجَنَّةً لِأَعدائي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند، جبرئيل عليه السلام را در زيباترين چهره اى كه بر من وارد مى شد، نزد من فرستاد و او گفت: اى محمّد! سلام، ۲ به تو سلام مى رساند و مى گويد: «من به دنيا وحى كردم كه بر دوستانم تلخ و تيره و تنگ و سخت شو تا مشتاق ديدار من شوند، و بر دشمنانم آسان و فراخ و خوش شو تا ديدار مرا ناخوش بدارند؛ زيرا من، دنيا را زندان دوستانم و بهشت دشمنانم قرار داده ام».
کلیدواژه‌ها دنیاحکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های مربوط به جهان و انسانشناخت دنیا +2 مورد دیگر