حدیث دربارهدنياطلبى با كار آخرت

رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ريحُ الجَنَّةِ توجَدُ مِن مَسيرَةِ خَمسِمِئَةِ عامٍ، ولا يَجِدُ رَيحَ الجَنَّةِ مَن طَلَبَ الدُّنيا بِعَمَلِ الآخِرَةِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بوى بهشت، از فاصله پانصد سال به مشام مى رسد؛ امّا كسى كه دنيا را با كار آخرت بطلبد، بوى بهشت را استشمام نمى كند.

۱.الفردوس: ج 2 ص 271 ح 3261 عن ابن عبّاس.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده شناخت دنیای نکوهیده حقیقت دنیای نکوهیده دنیاطلبی با کار آخرت

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس با كار آخرت، دنيا را بجويد، چهره [ى انسانى]اش محو مى شود، اشاره است به آيه 47 سوره نساء: «من قبل أن نطمس وجوهاً؛ پيش از آن كه چهره هايى را محو كنيم». رجوع كنيد به تفسير اين آيه. گفتنى است كه محو شدن چهره را در اين جا، مى توان به بى آبرويى نيز معنا كرد. يادش نابود مى گردد و نامش در آتش ثبت مى شود.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هركس با كار آخرت در پىِ دنيا باشد، او را در آخرت، بهره اى نباشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دو آزمندند كه سير نمى شوند: طالب دنيا و طالب علم. پس هر كه از دنيا به آنچه خداوند برايش روا شمرده است، بسنده كند، به سلامت مى مانَد و هركه آن را از غير حلالش به دست آورد، نابود مى شود، مگر آن كه توبه كند يا برگردد. توبه كند و از ظلم به مردم باز ايستد. احتمال دارد تعبير «أو يراجع»، ترديدى از سوى راوى باشد. احتمال هم دارد كه «أو» به معناى واو تفسيرى باشد؛ يعنى توبه كند و از خطاها و گناهانش دست بكشد. احتمال هم دارد كه «يُراجَع» به صيغه مجهول باشد؛ يعنى خداوند با فضل خود، او را بازگرداند. و هركه علم را از اهلش فراگيرد و به علم خويش عمل كند، نجات مى يابد و هركه مرادش از [تحصيل] علم، [رسيدن به] دنيا باشد، همان دنيا بهره اوست [و در آخرت، نصيبى ندارد].