حدیث دربارهدنيادارى بيش از نياز

عنه صلى الله عليه و آله:دَعُوا الدُّنيا لِأَهلِها، فَمَن أخَذَ مِنَ الدُّنيا فَوقَ ما يَكفيهِ أخَذَ حَتفَهُ ۱ وهُوَ لا يَشعُرُ. ۲

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا را براى اهلش وا گذاريد؛ زيرا هركس كه از دنيا بيش از اندازه كفايتش برگيرد، نادانسته، [عواملِ]مرگ خود را برگرفته است.

۱.الحَتْفُ: الهَلَاكُ (المصباح المنير: ص 120 «حتف»).

۲.تنبيه الخواطر: ج 1 ص 156؛ كنز العمّال: ج 3 ص 193 ح 6117.

کلیدواژه‌ها دنیای نکوهیده شناخت دنیای نکوهیده واقعیت دنیای نکوهیده دنیاداری بیش از نیاز

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ توانگرى نيست، مگر آن كه در روز قيامت، آرزو خواهد كرد كه اى كاش در دنيا، به اندازه نياز به او داده مى شد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:دنيا را براى اهلش رها كنيد، دنيا را براى اهلش رها كنيد، دنيا را براى اهلش رها كنيد؛ زيرا هر كس كه از دنيا بيش از اندازه كفايتش بردارد، ناخودآگاه، از بهشت خود بر مى دارد [و كم مى كند].

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بار خدايا! روزىِ خاندان محمّد را در حدّ نياز قرار بده.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به على عليه السلام ـ: اى على! از پيشنيان و پسينيان، هيچ كس نيست، مگر آن كه در روز قيامت آرزو مى كند كه اى كاش از دنيا، جز به اندازه نياز، به او داده نمى شد.

صحيح البخارىـ به نقل از عمرو بن عوف انصارى ـ: پيامبر خدا، ابو عبيده جرّاح را به بحرين فرستاد تا جزيه آن را بياورد. پيامبر خدا با مردم بحرين [بر پرداخت جزيه]مصالحه كرده و علاء بن حَضرَمى را به اميرى ايشان گماشته بود. ابو عبيده با اموالى از بحرين آمد. انصار، خبر ورود ابو عبيده را شنيدند. نماز صبح را با پيامبر خدا گزاردند و ايشان، چون نماز صبح را با آنان خواند، برگشت. انصار، جلو او آمدند. پيامبر صلى الله عليه و آله، وقتى آنها را ديد، لبخندى زد و فرمود: «گمان مى كنم شنيده ايد كه ابو عبيده چيزى آورده است». گفتند: آرى، اى پيامبر خدا! فرمود: «پس مژده باد بر شما و اميدوار باشيد به چيزى كه خوش حالتان مى كند. به خدا سوگند، من از فقر بر شما نمى ترسم؛ بلكه از اين براى شما مى ترسم كه دنيا بر شما گسترده شود، چنان كه براى پيشينيان شما گسترده شد؛ و بر سرِ دنيا به رقابت برخيزيد، همچنان كه آنان به رقابت برخاستند؛ و دنيا شما را به هلاكت افكنَد، همچنان كه آنان را به هلاكت افكنْد».