حدیث دربارهدل خوش كردن به دنيا
عنه صلى الله عليه و آله:كانَ تَحتَ الجِدارِ الَّذي ذَكَرَهُ اللّهُ تَعالى في كِتابِهِ: «وَ كَانَ تَحْتَهُ كَنزٌ لَّهُمَا» ۱ لَوحٌ مِن ذَهَبٍ مَكتوبٌ فيهِ:
بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ
عَجَبا لِمَن أيقَنَ بِالمَوتِ كَيفَ يَفرَحُ، وعَجَبا لِمَن أيقَنَ بِالقَدَرِ كَيفَ يَحزَنُ، وعَجَبا لِمَن أيقَنَ بِزَوالِ الدُّنيا وتَقَلُّبِها بِأَهلِها كَيفَ يَطمَئِنُّ قَلبُهُ إلَيها، لا إلهَ إلَا اللّهُ. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در زير آن ديوارى كه خداوند متعال در كتابش از آن ياد كرده و فرموده است: «و در زير آن، گنجى متعلّق به آن دو نفر [كودك يتيم] بود» ، لوحى زرّين قرار داشت و در آن، چنين نوشته شده بود:
«به نام خداوند بخشنده مهربان. در شگفتم از كسى كه به مرگ، يقين دارد، چگونه شاد مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به تقدير، يقين دارد، چرا اندوهگين مى شود؟ و در شگفتم از كسى كه به از كف رفتن دنيا و بى وفايى آن به اهلش، يقين دارد، چگونه به آن دل خوش مى كند؟ معبودى جز خدا نيست».