املا و استدراج
4 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ما أخافُ عَلى اُمَّتي إلّا ضَعفَ اليَقينِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من بر امّتم از چيزى جز سستىِ يقين نمى ترسم.
۱.المعجم الأوسط: ج 8 ص 359 ح 8869 عن أبي هريرة.
عنه صلى الله عليه و آله:يا مَعشرَ التُّجّارِ، إنَّكُم قَد وُلِّيتُم أمرا هَلَكَت فيهِ الاُمَمُ السَّالِفَةُ؛ المِكيالَ وَالميزانَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اى گروه بازرگانان! شما عهده دار چيزى شده ايد كه امّت هاى گذشته بر اثر آن، به هلاكت افتادند: پيمانه و ترازو.
۱.السنن الكبرى: ج 6 ص 53 ح 11166 عن ابن عبّاس.
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا فرمود: «به زودى، امّت من به درد امّت ها گرفتار خواهند شد».
گفتند: اى پيامبر خدا! درد امّت ها چه دردى است؟
فرمود: «كفران نعمت و سرمستى از نعمت ها و تفاخر به بيشتر داشتن و فزون خواهى در دنيا و كينه توزى و حسدورزى نسبت به يكديگر، تا جايى كه سركشى سر بر دارد».
مسند ابن حنبل عن عُقبَة بن عامر عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:إذا رَأَيتَ اللّهَ يُعطِي العَبدَ مِنَ الدُّنيا عَلى مَعاصيهِ ما يُحِبُّ، فَإِنَّما هُوَ استِدراجٌ. ثُمَّ تَلا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله «فَلَمَّا نَسُواْ مَا ذُكِّرُواْ بِهِ فَتَحْنَا عَلَيْهِمْ أَبْوَ بَ كُلِّ شَىْ ءٍ حَتَّى إِذَا فَرِحُواْ بِمَا أُوتُواْ أَخَذْنَـهُم بَغْتَةً فَإِذَا هُم مُّبْلِسُونَ» ۱. ۲
مسند ابن حنبلـ به نقل از عُقبة بن عامر ـ: پيامبر خدا فرمود: «هر گاه ديدى كه خداوند، بهره دنيا را به بنده اى عطا مى فرمايد تا به گناهانى كه مى خواهد، بپردازد، اين جز پلّه پلّه فرو افتادنش نيست».
سپس پيامبر خدا اين آيه را تلاوت فرمود: «پس چون آنچه را بِدان پند داده شدند، فراموش كردند، درهاى همه چيز را بر آنان گشوديم و چون بدانچه داده شدند، شادمان گشتند، ناگهان گرفتيمشان. پس همان دم، نوميد شدند» .