محروم شدن از شفاعت
1 حدیث
الأمالي للطوسي عن أنَس بن مالِكٍ:رَأَيتُ رَسولَ اللّهِ صلى الله عليه و آله يَومًا مُقبِلاً عَلى عَلِيِّ بنِ أبي طالِبٍ عليه السلام وهُوَ يَتلو هذِهِ الآيَةَ: «ومِنَ اللَّيلِ فَتَهَجَّد بِهِ نافِلَهً لَكَ عَسى أن يَبعَثَكَ رَبُّكَ مَقامًا مَحمودًا» ۱، فَقالَ: يا عَلِيُّ، إنَّ رَبّي عز و جل مَلَّكَنِي الشَّفاعَةَ في أهلِ التَّوحيدِ مِن اُمَّتي، وحَظَرَ ذلِكَ عَمَّن ناصَبَكَ وناصَبَ وُلدَكَ مِن بَعدِكَ. ۲
الأمالى، طوسىـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: روزى پيامبر خدا را ديدم كه به طرف على بن ابى طالب عليه السلام مى رود و اين آيه را تلاوت مى كند: «و پاسى از شب را زنده بدار تا براى تو، به منزله نافله اى باشد. اميد كه پروردگارت تو را به مقامى ستوده برساند» .
آن گاه فرمود: «اى على! پروردگارم به من درباره يكتاپرستان امّتم، حقّ شفاعت بخشيد؛ ولى اين شفاعت را بر كسى كه نسبت به تو و نسبت به فرزندانت پس از تو دشمنى ورزد، حرام گردانيد».