حدیث دربارهقُسّ بن ساعده

الأمالى، مفيدـ به نقل از ابن عبّاس ـ: زمانى كه هيئت نمايندگى بنى اياد به نزد پيامبر صلى الله عليه و آله آمدند، به آنان فرمود: «از قُسّ بن ساعده، چه خبر؟». گفتند: او از دنيا رفته است، اى پيامبر خدا! پيامبر خدا فرمود: «خدا رحمت كند قسّ بن ساعده را! گويا هم اينك، او را مى بينم كه در بازار عُكاظ بر شترى خاكسترى سوار است و سخنى شيرين بر زبان مى راند كه اكنون، آن را از حفظ ندارم». مردى از ميان جمع گفت: من از حفظ دارم، اى پيامبر خدا! در بازار عُكاظ از او شنيدم كه مى گفت: اى مردم! بشنويد و فرا گيريد و حفظ كنيد: هر كه زيست، مُرد و هر كه مُرد، رفت و هر آنچه آمدنى است، مى آيد. شبى تار، و آسمانى داراى برج ها، و درياهايى موّاج، و اخترانى تابناك، و بارانى و گياهى، و پدرانى و مادرانى، و رونده اى و آينده اى، و روشنايى اى و تاريكى اى، و نيكى اى و گناهانى، و جامه اى و زيورى، و مَركوبى و خوردنى اى و نوشيدنى اى! [اين همه، حاكى از آن است كه] در آسمان، خبرى است و در زمين، مايه هاى عبرت! چرا مردمان را مى بينم كه مى روند و باز نمى گردند؟ آيا به ماندن در آن جا دل، خوش كرده اند و از اين رو مانده اند، يا رها شده اند و خفته اند؟ قسّ بن ساعده، به خدا سوگندى پاك و بى آلايش مى خورَد كه بر روى زمين، نزد خداوند، دينى محبوب تر از دينى نيست كه زمان آن، فرا رسيده و دورانش به شما نزديك شده است. خوشا به حال آن كه صاحب آن دين را درك كند و پيروى اش نمايد و بدا به حال آن كه او را درك كند و از وى جدايى گزيند! سپس اين ابيات را خواند: در آنان كه رفتند از نسل هاى نخستين، براى ما عبرت ها و بينش هاست. چون ديدم براى مرگ، آبشخورهايى است كه هر كه به آنها در آمد، باز نيامد و چون ديدم قوم خود را سوى آنها كه همى روند از خُرد و كَلان [و] آن كه رفت، سوى تو باز نيامد و از گذشتگان، كسى نمانْد يقين كردم كه ناگزير، من نيز آن جا روم كه قوم رفتند. سپس پيامبر خدا فرمود: «خدا رحمت كند قُسّ بن ساعده را! من اميدوارم كه او در روز رستاخيز، به تنهايى به صورت يك امّت وارد شود».