حدیث دربارهفتنه هايى كه در اين امّت ، بروز مى كند

المستدرك على الصحيحين عن أبي هريرة عن رسول اللّه صلى الله عليه و آله:سَيَأتي عَلى اُمَّتي زَمانٌ تَكثُرُ فيهِ القُرّاءُ، وتَقِلُّ الفُقَهاءُ، ويُقبَضُ العِلمُ وَيَكثُرُ الهَرجُ. قالوا: وَمَا الهَرجُ يا رَسولَ اللّهِ؟ قالَ: القَتلُ بَينَكُم. ثُمَّ يَأتي بَعدَ ذلِكَ زَمانٌ يَقرَاُ القُرآنَ رِجالٌ لا يُجاوِزُ تَراقِيَهُم ۱، ثُمَّ يَأتي مِن بَعدِ ذلِكَ زَمانٌ يُجادِلُ المُنافِقُ الكافِرُ المُشرِكُ بِاللّهِ المُؤمِنَ بِمِثلِ ما يَقولُ. ۲
المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابو هُرَيره ـ: پيامبر خدا فرمود: «زمانى بر امّت من خواهد آمد كه در آن زمان، قاريان، بسيارند و دين شناسان، اندك. علم، كاهش مى پذيرد و هَرج، فزونى مى گيرد». گفتند: هَرج چيست، اى پيامبر خدا؟ فرمود: «كُشت و كشتار در ميانتان. پس از آن، زمانى فرا مى رسد كه مردانى قرآن را مى خوانند؛ امّا از چنبرهاى آنان، فراتر نمى رود. پس از آن، زمانى مى آيد كه منافقِ كافرِ مشرك به خدا، با مؤمن مجادله مى كند با همان چيزى كه وى، آن را باور دارد.
۱.التراقي: جمع تَرقُوَة، وهي العظم الذي بين ثُغرة النَّحر والعَاتِق (النهاية: ج 1 ص 187 «ترق»).
۲.المستدرك على الصحيحين: ج 4 ص 504 ح 8412.

احادیث دیگر این موضوع

۸
امام على عليه السلام:چون خداوند سبحان، اين سخنش را فرو فرستاد كه: «الف، لام، ميم. آيا مردم پنداشتند كه تا گفتند: «ايمان آورديم»، رها مى شوند و مورد آزمايش قرار نمى گيرند؟» ، دانستم كه تا وقتى پيامبر صلى الله عليه و آله در ميان ماست، فتنه بر ما فرود نخواهد آمد. لذا به ايشان گفتم: اى پيامبر خدا! اين فتنه اى كه خداى متعال، تو را از آن خبر داده است، چيست؟ فرمود: «اى على! پس از من، امّتم دچار فتنه خواهند شد». گفتم: اى پيامبر خدا! آيا در روز اُحُد كه جمعى از مسلمانان شهيد شدند و شهادت، نصيب من نشد و اين امر بر من گران آمد، به من نفرمودى: «بشارتت باد كه شهادت در انتظار توست؟». پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود: «همين طور است. در آن هنگام، چگونه شكيبايى خواهى كرد؟». گفتم: اى پيامبر خدا! اين جا جاى شكيب نيست؛ بلكه جاى بشارت و سپاس گزارى است. و فرمود: «اى على! به زودى، مردم با دارايى هاى خود، آزموده خواهند شد و آنان به واسطه ديندار بودن خود، بر پروردگارشان منّت خواهند نهاد و رحمت او را مى طلبند و خود را از خشم او ايمن مى پندارند و حرام را با شبهات دروغين و خواهش هاى غفلت زا حلال مى شمارند. پس شراب را به نام نبيذ، و مال حرام (رشوه) را به نام هديه، و رِبا را به نام معامله حلال مى دارند». گفتم: اى پيامبر خدا! در چنان وضعى، آنان را در چه جايگاهى بدانم؟ در جايگاه ارتداد يا فتنه؟ فرمود: «در جايگاه فتنه».