حدیث دربارهبشارت ها درباره دولت اهل بيت

ينابيع المودّةـ به نقل از ابو ليلى ـ: پيامبر خدا به على عليه السلام فرمود: «تو با من، در بهشت خواهى بود و نخستين كسانى كه وارد بهشت مى شوند، من هستم و تو و حسن و حسين و فاطمه.». سپس فرمود: «اى على! هشدار از كينه هايى كه [نسبت به تو] در سينه هاى برخى نهفته است و بعد از مرگ من، آنها را آشكار مى كنند. اينان را خدا و لعنت كنندگان، لعنت مى كنند». پيامبر صلى الله عليه و آله سپس گريست و فرمود: «جبرئيل عليه السلام به من خبر داد كه پس از من، اين عدّه به او (على) ستم مى كنند و اين ستم، همچنان ادامه مى يابد تا آن كه قائم آنان (اهل بيت) قيام كند و كارشان بالا گيرد و امّتْ بر محبّت و دوستى ايشان هم داستان شوند و دشمنانشان اندك شوند و كسانى كه آنان را ناخوش مى دارند، به ذلّت افتند و ستايندگانشان بسيار گردند. اين، زمانى است كه شهرها ديگرگون شوند و بندگان، ناتوان گردند و اميدى به گشايش باقى نَماند. در اين زمان، مهدى قائم از نسل من به همراه عدّه اى ظهور مى كند كه خداوند به واسطه آنان، حق را رو مى آورد و با شمشيرهاى ايشان، باطل را در هم مى شكند و مردم، داوطلبانه يا از ترس، پيروى مى كنند». سپس فرمود: «اى مردم! بشارت باد شما را به گشايش؛ چرا كه وعده خدا راست و تخلّف ناپذير است و حكم او برگشت ندارد، و اوست حكيم و آگاه. فتح خدا نزديك است. بار خدايا! آنان، خانواده من هستند. پس پليدى را از آنان بزُداى و كاملاً پاك و مطهّرشان گردان! بارخدايا! آنان را نگهدارى كن و با آنان باش و يارى شان ده و عزّتشان بخش و خوارشان مگردان و به جاى من، براى آنان باش كه همانا تو بر آنچه بخواهى، توانايى».