حدیث دربارهپيشگويى پيامبر درباره ستم رفتن به اهل بيت

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به ديدن ما آمد. براى ايشان، حريره اى تهيّه كرديم و امّ اَيمَن، قدحى شير و كره و طبقى خرما آورد. پيامبر صلى الله عليه و آله شروع به خوردن كرد و ما نيز با ايشان خورديم. سپس پيامبر خدا را وضو دادم و ايشان برخاست و رو به قبله ايستاد و مدّتى دعا كرد. سپس، چشمانش را به زمين دوخت و مانند باران، اشك ريخت. ما جرئت نكرديم علّت را از پيامبر خدا جويا شويم. حسين عليه السلام از جا پريد و گفت: پدرجان! عملى از شما ديدم كه قبلاً نديده بودم چنان كارى انجام دهى. پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «فرزند عزيزم! من امروز از ملاقات شما چنان شاد و خوش حال شدم كه سابقه نداشت. دوستم جبرئيل عليه السلام نزد من آمد و به من خبر داد كه شما كشته خواهيد شد و هر كدامتان در جايى دفن خواهيد شد. از اين رو من براى شما دعا كردم و اين خبر، باعث غم و اندوه من شد». حسين عليه السلام گفت: اى پيامبر خدا! با اين پراكندگى، چه كسى به زيارت ما خواهد آمد و چه كسى از قبرهاى ما مواظبت خواهد نمود؟ پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «گروهى از امّتم كه خواهان نيكى و ارتباط با من هستند. پس چون روز قيامت شود، من اين عدّه را در مَوقِف (ايستگاه حسابرسى) مى بينم و بازوانشان را مى گيرم و به خدا سوگند، آنان را از هول و هراس ها و سختى هاى موقف، نجات مى دهم».