حدیث دربارهپيشگويى پيامبر درباره ستم رفتن به اهل بيت
الإمام الباقر عليه السلام:لَمّا نَزَلَت هذِهِ الآيَةُ: «يَومَ نَدعوا كُلَّ اُناسٍ بِإِمامِهِم» ۱ قالَ المُسلِمونَ: يا رَسولَ اللّهِ، ألَستَ إمامَ النّاسِ كُلِّهِم أجمَعينَ؟ قالَ: فَقالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: أنَا رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله إلَى النّاسِ أجمَعينَ، ولكِن سَيَكونُ مِن بَعدي أئِمَّةٌ عَلَى النّاسِ مِنَ اللّهِ مِن أهلِ بَيتي، يَقومونَ فِيالنّاسِ فَيُكَذَّبونَ، ويَظلِمُهُم أئِمَّةُ الكُفرِ وَالضَّلالِ وأشياعُهُم، فَمَن والاهُم وَاتَّبَعهُم وصَدَّقَهُم فَهُوَ مِنّي ومَعي وسَيَلقاني، ألا ومَن ظَلَمَهُم وكَذَّبَهُم فَلَيسَ مِنّي ولا مَعي وأنَا مِنهُ بَريءٌ. ۲
امام باقر عليه السلام:وقتى آيه: «روزى كه هر گروهى را با پيشوايشان فرا مى خوانيم» نازل شد، مسلمانان گفتند: اى پيامبر خدا! مگر شما، پيشواى همه مردم نيستى؟
پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «من، فرستاده خدا به سوى همه مردم هستم؛ ولى بعد از من، پيشوايانى الهى از اهل بيتم براى مردم خواهند بود كه در ميان مردم [به رهبرى] بر مى خيزند؛ ليكن [از سوى آنان]تكذيب مى شوند و پيشوايان كفر و ضلالت و پيروانشان، بر ايشان، ستم روا مى دارند. هر كه آنان را دوست بدارد و از ايشان پيروى كند و تصديقشان نمايد، از من است و با من است و مرا ملاقات خواهد كرد. آگاه باشيد كه هر كه به ايشان ستم روا دارد و تكذيبشان كند، از من نيست و با من نيست و من از او بيزارم».