حدیث دربارهمحشور شدن با اهل بيت

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ وقد أخَذَ بِيَدِ حَسَنٍ وحُسَينٍ ـ: مَن أحَبَّني وأحَبَّ هذَينِ وأباهُما واُمَّهُما كانَ مَعي في دَرَجَتي يَومَ القِيامَةِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ آن گاه كه دست حسن و حسين عليهماالسلام را گرفت ـ: هر كه مرا و اين دو و پدر و مادر اين دو را دوست داشته باشد، روز قيامت در كنارم هم درجه من خواهد بود.

۱.سنن الترمذي: ج 5 ص 641 ح 37733؛ الأمالي للصدوق: ص 190 ح 11 كلاهما عن عليّ بن جعفر عن الإمام الكاظم عن آبائه عليهم السلام، بحارالأنوار: ج 23 ص 116 ح 27.

کلیدواژه‌ها بایسته های بسیج آگاهی های دینی شناخت اساس دین محبت اهل بیت +2 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله فرمود: «من و فاطمه و حسن و حسين و دوستداران ما در روز قيامت، گِرد هم مى آييم و مى خوريم و مى آشاميم، تا زمانى كه حسابرسى بندگان تمام شود». اين خبر به گوش يكى از مردم رسيد و درباره آن سؤال كرد و من، خبر را براى او گفتم. او گفت: پس عرضه اعمال و حسابرسى چه مى شود؟ به او گفتم: اين امر، براى صاحب ياسين (مؤمن ياد شده در سوره يس) گويا اشاره به حبيب نَجّار (يا تئوفيل) از مردم انطاكيه باشد كه موضوع آيه 20 تا 27 از سوره يس است و قرآن، ميان ايمان آوردن او به رسولان عيسى عليه السلام و دعوتش از مردم به پيروى از رسولان و ورودش به بهشت، هيچ فاصله اى (حتّى شهادتش) را ذكر نمى كند (لغت نامه دهخدا: ذيل «حبيب نجّار»). چگونه بود كه در دَم به بهشت رفت؟

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:اهل بيت من و كسانى از امّت من كه آنان را دوست دارند، مانند اين دو [انگشت اشاره كه در پهلوى هم قرار گرفته باشند،] در كنار حوض [كوثر] بر من وارد مى شوند.

كفاية الأثرـ به نقل از ابو ذر ـ: از پيامبر خدا صلى الله عليه و آله شنيدم كه مى فرمود: «هر كه من و اهل بيتم را دوست داشته باشد، ما و او مانند اين دو خواهيم بود» و انگشت اشاره و ميانه خود را نشان داد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه ما اهل بيت را براى خدا دوست داشته باشد، با ما محشور مى شود و او را با خود به بهشت مى بريم.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه ما را دوست بدارد، روز قيامت با ما خواهد بود. انسان، حتّى اگر سنگى را دوست بدارد، خداوند، او را با همان سنگ، محشور مى كند.

الأمالى، طوسىـ به نقل از ابو ذر ـ: گفتم: اى پيامبر خدا! من مردمى را دوست دارم؛ امّا در اعمالشان به پاى آنها نمى رسم. فرمود: «اى ابو ذر! آدمى با كسى محشور مى شود كه دوستش مى دارد و نتيجه عمل خود را مى بيند». گفتم: من، خدا و فرستاده خدا و اهل بيت پيامبرش را دوست دارم. فرمود: «پس تو با همان كسى خواهى بود كه دوستش دارى».