حدیث دربارهدوست داشتن آنان ، دوست داشتن خداست

رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ لِعَلِىٍّ عليه السلام ـ: أنَا سَيِّدُ وُلدِ آدَمَ، وأنتَ يا عَلِيُّ وَالأَئِمَّةُ مِن بَعدِكَ سادَةُ اُمَّتي، مَن أحَبَّنا فَقَد أحَبَّ اللّهَ، ومَن أبغَضَنا فَقَد أبغَضَ اللّهَ، ومَن والانا فَقَد والَى اللّهَ، ومَن عادانا فَقَد عادَى اللّهَ، ومَن أطاعَنا فَقَد أطاعَ اللّهَ، ومَن عَصانا فَقَد عَصَى اللّهَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به على عليه السلام ـ: من، سَرور فرزندان آدم هستم و تو ـ اى على ـ و امامان پس از تو، سَروران امّت من هستيد. هر كس ما را دوست بدارد، خدا را دوست داشته است و هر كس ما را دشمن بدارد، خدا را دشمن داشته است. هر كه با ما دوستى ورزد، با خدا دوستى ورزيده است و هر كس با ما دشمنى كند، با خدا دشمنى ورزيده است. هر كس از ما اطاعت كند، از خدا اطاعت كرده و هر كه از ما نافرمانى كند، خدا را نافرمانى كرده است.
۱.الأمالي للصدوق: ص 384 ح 16 عن الأصبغ بن نباتة، بحارالأنوار: ج 27 ص 88 ح 38.