حدیث دربارهپيـروى
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:مَن سَرَّهُ أن يَحيا حَياتي ويَموتَ مَماتي ويَسكُنَ جَنَّةَ عَدنٍ غَرَسَها رَبّي فَليُوالِ عَلِيًّا مِن بَعدي وَليُوالِ وَلِيَّهُ، وَليَقتَدِ بِالأَئِمَّةِ مِن بَعدي، فَإِنَّهُم عِترَتي، خُلِقوا مِن طينَتي، رُزِقُوا فَهمًا وعِلمًا، ووَيلٌ لِلمُكَذِّبينَ بِفَضلِهِم مِن اُمَّتي، القاطِعينَ فيهِم صِلَتي، لا أنالَهُمُ اللّهُ شَفاعَتي. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس كه خوش حال مى شود كه مانند من زندگى كند و مانند من از دنيا برود و در بهشت برينى كه پروردگارم آن را كاشته است، ساكن شود، بايد پس از من، على را دوست بدارد و دوستِ او را نيز دوست بدارد و به امامان پس از من، اقتدا كند؛ زيرا آنان، عترت من اند، از طينت من آفريده شده اند و فهم و دانشْ روزى شده اند. واى بر آن دسته از امّت من كه برترى ايشان را انكار كند و حرمت خويشاوندى من با آنان را نگه ندارد! خداوند، شفاعتم را نصيب چنين كسانى نكند!
۱.حلية الأولياء: ج1 ص86 عن ابن عبّاس؛ الأمالي للطوسي: ص 578 ح 1195 عن أبي ذرّ نحوه، بحارالأنوار: ج 23 ص 139 ح 85.