حدیث دربارهولايت
عنه صلى الله عليه و آله:مَن أرادَ أن يَحيا حَياتي ويَموتَ ميتَتي ويَدخُلَ جَنَّةَ عَدنٍ الَّتي غَرَسَهَا اللّهُ رَبّي بِيَدِهِ ۱، فَليَتَوَلَّ عَلِيَّ بنَ أبي طالِبٍ، وَليَتَوَلَّ وَلِيَّهُ، وَليُعادِ عَدُوَّهُ، وَليُسَلِّم لِلأَوصِياءِ مِن بَعدِهِ، فَإِنَّهُم عِترَتي مِن لَحمي ودَمي، أعطاهُمُ اللّهُ فَهمي وعِلمي. إلَى اللّهِ أشكو (أمرَ) اُمَّتِيَ المُنكِرينَ لِفَضلِهِم، القاطِعينَ فيهِم صِلَتي. وايمُ اللّهِ، لَيَقتُلُنَّ ابنَيَّ، لا أنالَهُمُ اللّهُ شَفاعَتي. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه مى خواهد چون من زندگى كند و مانند من بميرد و به بهشت برينى كه پروردگارم، خدا، با دست [قدرت] خود، آن را نشانده است، در آيد، بايد ولايت على بن ابى طالب را بپذيرد و با دوست او دوستى و با دشمنش دشمنى كند و در برابر اوصياى پس از او گردن نهد؛ چرا كه آنان، عترت من و از گوشت و خون من اند. خداوند، فهم و دانش مرا به آنان عطا فرموده است. به خدا شِكوه مى كنم از دست آن امّتم كه فضيلت ايشان را منكر شوند و حرمت خويشاوندى من با آنان را نگه ندارند. به خدا سوگند كه اينان، فرزند مرا مى كُشند. خدا شفاعتم را شامل حال آنان نكند!