حدیث دربارهتمسّك

عنه صلى الله عليه و آله:الأَئِمَّةُ عليهم السلام بَعدِي اثنا عَشَرَ، تِسعَةٌ مِن صُلبِ الحُسَينِ، ومِنّا مَهدِيُّ هذِهِ الاُمَّةِ. مَن تَمَسَّكَ مِن بَعدي بِهِم فَقَدِ استَمسَكَ بِحَبلِ اللّهِ، ومَن تَخَلّى مِنهُم فَقَد تَخَلّى مِنَ اللّهِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:امامان پس از من، دوازده نفرند كه نُه نفر آنان از پشتِ حسين هستند و مهدى اين امّت از ماست. هر كه پس از من به ايشان تمسّك جويد، هر آينه به ريسمان خدا چنگ زده است و هر كه آنان را ترك گويد، خدا را ترك گفته است.

۱.كفاية الأثر: ص94 عن عثمان بن عفّان عن أبيه، بحارالأنوار: ج 36 ص 317 ح 166.

کلیدواژه‌ها امامت عامه امامت حقوق اهل بیت علیهم السلام عناوین حقوق اهل بیت علیهم السلام +1 مورد دیگر

احادیث دیگر این موضوع

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كس دوست دارد كه به محكم ترين دستاويز چنگ زند، به دوستى على و اهل بيت من، چنگ زند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:من و اهل بيتم، درختى هستيم كه در بهشت است و شاخه هاى آن در دنياست. پس هر كه به ما چنگ زند، راهى به سوى پروردگارش در پيش گرفته است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه پس از من به عترتم تمسّك جويد، از رستگاران است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:به [رشته] فرمان بردارى از امامانتان چنگ زنيد و از فرمانشان سرپيچى نكنيد؛ چرا كه اطاعت از آنان، اطاعت از خداست و نافرمانى كردن از آنان، نافرمانى از خداست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر كه دوست دارد بر كشتى نجات بنشيند و به دستاويزى محكم چنگ آويزد و ريسمان استوار خدا را بگيرد، بايد پس از من، على را دوست بدارد و با دشمن او دشمنى كند و امامانِ هدايتگر از نسل او را به پيشوايى بپذيرد؛ چرا كه آنان پس از من، جانشينان و اوصياى من و حجّت خدا بر خلق اند و سَروران امّت هستند و پرهيزگاران را به سوى بهشت مى برند. حزب آنان، حزب من است و حزب من، حزب خداست و حزب دشمنان آنان، حزب شيطان است.

الأمالى، طوسىـ به نقل از جابر بن عبد اللّه انصارى ـ: روزى پيامبر خدا نماز صبح را به جماعت با ما خواند و سپس به طرف ما برگشت و برايمان سخن گفت و فرمود: «اى مردم! هر كه خورشيد را از دست داد، به دامن ماه چنگ زَنَد و هر كه ماه را از دست داد، به فَرقَدان (دو ستاره درخشان كه به آنها «دو برادران» نيز مى گويند) تمسّك جويد. من و ابو ايّوب انصارى و اَ نَس بن مالك برخاستيم و گفتيم: اى پيامبر خدا! چه كسى خورشيد است؟ فرمود: «من». در اين هنگام، پيامبر خدا، براى ما مَثَلى زد و فرمود: «خداى متعال، ما را آفريد و چونان ستارگان آسمان قرارمان داد كه هر گاه ستاره اى غروب كند، ستاره اى ديگر، طلوع مى كند. پس من خورشيد هستم و هر گاه بُرده شدم، به ماه چنگ زنيد». گفتيم: چه كسى ماه است؟ فرمود: «برادر و وصى و وزيرم و ادا كننده دَينم و پدر فرزندانم و جانشين من در ميان خانواده ام، على بن ابى طالب». گفتيم: فرقَدان كيستند؟ فرمود: «حسن و حسين». سپس لَختى درنگ كرد و آن گاه فرمود: «فاطمه هم [ستاره] زهره است و عترت من، اهل بيتم، با قرآن اند و قرآن با آنان است. از هم جدا نمى شوند تا اين كه در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند».

كفاية الأثر:ابو ذر گفت: شنيدم [پيامبر صلى الله عليه و آله] به على عليه السلام مى فرمايد: «. اى على! هر كه شما را دوست بدارد و به دامن شما چنگ زند، هر آينه، به محكم ترين دستگيره چنگ زده است».

امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله به من فرمود: «اى على.! شما حجّت خدا بر خلق او و استوارترين دستاويزى هستيد كه هر كس بدان چنگ زند، هدايت مى شود و هر كه رهايش كند، گم راه مى گردد».