حدیث دربارهجانشينان و اوصياى پيامبر

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ به دختر خود، فاطمه عليهاالسلام كه از ديدن بيمارى پيامبر صلى الله عليه و آله كه منجر به رحلت ايشان شد، گريست و نزد پيامبر صلى الله عليه و آله از هراس بر خود و نابودى دو فرزندش پس از وفات ايشان، شِكوه كرد ـ: اى فاطمه! آيا هنوز ندانسته اى ما از خاندانى هستيم كه خداوند عز و جلآخرت را بر دنياى ما برگزيده است و اين كه او، مرگ را بر همه خلايقش محتوم ساخته است؟ خداوند ـ تبارك و تعالى ـ به زمين نگريسته و از ميان خلقش مرا برگزيده و پيامبر گردانيده است و پس از دومين نگريستن، همسر تو را برگزيده و به من وحى كرده است كه تو را به ازدواج او در آورم و او را ياور و دست يار خود بگيرم و او را جانشين خود در ميان امّتم قرار دهم. پس پدر تو، بهترين پيامبر و فرستاده خداست و شوهر تو، بهترينِ اوصياست و تو، نخستين كس از خاندان من هستى كه به من مى پيوندى. سپس خداوند، براى سومين بار به زمين نگريسته و تو و دو فرزندت را برگزيده است. پس، تو بانوى زنان بهشتى هستى و دو فرزند تو، حسن و حسين، سَرور جوانان بهشتى اند و فرزندان شوهر تو، اوصياى من تا روز رستاخيز هستند و همه آنها، هدايتگر و ره يافته اند. نخستينِ اوصياى پس از من، برادرم على است و سپس حسن و در پىِ او حسين است و به دنبال او نُه تن از فرزندان حسين هستند كه منزلتى چون من دارند و در بهشت، جايگاهى نزديك تر به خدا از جايگاه من و پدرم ابراهيم عليه السلام نيست.