حدیث دربارهمنزلت اهل بيت در روز رستاخيز
الإمام عليّ عليه السلام:دَخَلَ عَلَيَّ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله وأنَا نائِمٌ عَلَى المَنامَةِ، فَاستَسقَى الحَسَنُ ـ أوِ الحُسَينُ ـ فَقامَ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله إلى شاةٍ لَنا بَكيءٍ ۱ فَحَلَبَها فَدَرَّت، فَجاءَهُ الحَسَنُ فَنَحّاهُ النَّبِيُّ صلى الله عليه و آله، فَقالَت فاطِمَةُ: يا رَسولَ اللّهِ، كَأَنَّهُ أحَبُّهُما إلَيكَ؟ قالَ: لا، ولكِنَّهُ استَسقى قَبلَهُ، ثُمَّ قالَ: إنّي وإيّاكِ وهذَينِ وهذَا الراقِدَ في مَكانٍ واحِدٍ يَومَ القِيامَةِ. ۲
امام على عليه السلام:پيامبر صلى الله عليه و آله بر من وارد شد، در حالى كه من در بستر، خوابيده بودم. حسن ـ يا حسين ـ آب خواست. پيامبر صلى الله عليه و آله به سوى گوسفندمان رفت كه شيرش كم شده بود. آن را دوشيد و شير از پستانش جارى شد. حسن به سوى پيامبر صلى الله عليه و آله رفت؛ ولى ايشان، او را دور كرد. فاطمه گفت: اى پيامبر خدا! گويى آن يكى را بيشتر دوست مى دارى؟
فرمود: «چنين نيست؛ بلكه او (حسن يا حسين عليهماالسلام) زودتر آب خواسته بود».
سپس فرمود: «من و تو و اين دو و اين كه در بستر است، در روز رستاخيز، در يك جا خواهيم بود».