حدیث دربارهواثِلة بن اَسقع

فضائل الصحابة، ابن حنبلـ به نقل از ابو عمّار شدّاد ـ: بر واثلة بن اَسقَع وارد شدم، در حالى كه جماعتى نزد او بودند. آنها على عليه السلام را ياد كردند و بدو دشنام دادند و من هم با آنها بدو دشنام دادم. چون آن عدّه برخاستند، واثله به من گفت: چرا به اين مرد، ناسزا گفتى؟ گفتم: ديدم اين عدّه به او دشنام مى دهند. من نيز با آنها به او دشنام دادم. او گفت: آيا تو را از آنچه از پيامبر صلى الله عليه و آله ديدم، آگاه نكنم؟ گفتم: چنين كن. گفت: نزد فاطمه عليهاالسلام رفتم تا از على عليه السلام جويا شوم. فاطمه گفت: نزد پيامبر خدا رفته است. من منتظر ماندم تا پيامبر خدا به همراه على و حسن و حسين، در حالى كه دست حسن و حسين را گرفته بود، داخل شد. پيامبر صلى الله عليه و آله على و فاطمه را در برابر خود نشاند و حسن و حسين را بر زانويش نشاند و سپس جامه اش (/ عبايش) را بر آنها پيچاند و سپس اين آيه را تلاوت كرد: «خداوند، فقط مى خواهد آلودگى را از شما خاندان [پيامبر]بزُدايد» . پس از آن گفت: «بار خدايا! اينان، اهل بيت من هستند و اهل بيت من، سزاوارترند».