حدیث دربارهعبد اللّه بن عبّاس

الأمالى، صدوقـ به نقل از ابن عبّاس ـ: روزى پيامبر خدا نشسته بود و على، فاطمه، حسن و حسين عليهم السلام نزد او بودند. پس پيامبر صلى الله عليه و آله گفت: «بار خدايا! تو مى دانى كه اينها اهل بيت من هستند. هر كه آنها را دوست مى دارد، دوست بدار و هر كه از آنها نفرت دارد، از او نفرت بدار. همراهى كن هر كه را با آنها همراهى مى كند و دشمن بدار هر كه ايشان را دشمن مى دارد و يارى رسان هر كه را بِديشان يارى مى رساند و آنها را از هر پليدى اى پاك گردان و از هر گناهى نگاهشان بدار و به روح قُدسى از پيش خود، تأييدشان كن.». سپس دستش را به سوى آسمان برد و گفت: «بار خدايا! تو را گواه مى گيرم كه هر كس ايشان را دوست داشته باشد، دوست دارم و نفرت كسى را كه نفرت آنها را در دل داشته باشد، در دل دارم و با كسى كه با آنها در آشتى باشد، در آشتى هستم و با كسى كه با آنها بستيزد، مى ستيزم و دشمن كسى هستم كه با آنها دشمنى ورزد و يار كسى هستم كه به آنها يارى رساند».