حدیث دربارهمعناى عترت در حديث ثَقَلين
الخصال عَن عطيّة العوفي عَن أبي سعيد الخدري:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: إنّي تارِكٌ فيكُم أمرَينِ أحدُهُما أطوَلُ مِنَ الآخَرِ، كِتابُ اللّهِ ـ حَبلٌ مَمدودٌ مِنَ السَّماءِ إلَى الأَرضِ ـ وعِترَتي، ألا وإنَّهُما لَن يَفتَرِقا حَتّى يَرِدا عَلَيَّ الحَوضَ.
فَقُلتُ لاِبي سَعيدٍ: مَن عِترَتُهُ؟ قالَ: أهلُ بَيته. ۱
الخصالـ به نقل از عطيّه عوفى ـ: ابو سعيد خُدرى گفت: پيامبر خدا فرمود: «من دو چيز در ميان شما از خود بر جاى مى گذارم كه يكى از آنها طولانى تر از ديگرى است: كتاب خدا كه رشته كشيده شده از آسمان به زمين است، و عترتم. آگاه باشيد كه اين دو هرگز از هم جدا نمى شوند تا آن كه در كنار حوض [كوثر] بر من در آيند».
به ابو سعيد گفتم: عترت او چه كسانى هستند؟
گفت: اهل بيتش.
۱.الخصال: ص 65 ح 97، بحار الأنوار: ج 23 ص 131 ح 64.