برترينِ مردم
6 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:ما مِن أحَدٍ أفضَلُ مَنزِلَةً مِن إمامٍ، إن قالَ صَدَقَ، وإِن حَكَمَ عَدَلَ، وإِنِ استُرحِمَ رَحِمَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هيچ كس ارجمندتر از امام نيست. اگر سخن بگويد، راست مى گويد و اگر داورى كند، به داد، داورى مى كند و اگر از او رحم طلبيده شود، رحم مى آورد.
۱.نثر الدرّ: ج 1 ص 257؛ كنز العمّال: ج 6 ص 7 ح 14593 نقلاً عن ابن النجّار عن أنس.
عنه صلى الله عليه و آله:وَالَّذي نَفسُ مُحَمَّدٍ بِيَدِهِ، إنَّ الوِاليَ العَدلَ لَيُرفَعُ عَمَلُهُ في كُلِّ يَومٍ مِثلَ عَمَلِ رَعِيَّتِهِ مِنَ المُؤمِنينَ، وصَلاتُهُ تَعدِلُ سَبعينَ ألفَ صَلاةٍ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:سوگند به آن كه جان محمّد در دست اوست، عمل زمامدار دادگر در هر روز، به مانند عمل شهروندان با ايمانش [به درگاه الهى] بالا مى رود و نمازش با هفتاد هزار نماز، برابرى مى كند.
۱.الفردوس: ج 4 ص 363 ح 7045 عن ابن عبّاس.
عنه صلى الله عليه و آله:يُرفَعُ لِلوالِي العادِلِ المُتَواضِعِ في كُلِّ يَومٍ ولَيلَةٍ كَعَمَلِ سِتّينَ صِدِّيقا، كُلُّهُم عامِلٌ مُجتَهِدٌ في نَفسِهِ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:[عمل] زمامدار دادگرِ فروتن، در هر شبانه روز، به مانند عمل شصت صدّيق، كه همگى شان عامل و مجاهد با نفس باشند، [به درگاه خدا] بالا مى رود.
۱.درر الأحاديث النبويّة: ص 48؛ كنز العمّال: ج 6 ص 11 ح 14615 نقلاً عن أبي الشيخ عن أبي بكر.
عنه صلى الله عليه و آله:يَومٌ من إِمامٍ عادِلٍ، أفضَلُ مِن عِبادَةِ سِتّينَ سَنَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يك روزِ پيشواى دادگر، از شصت سال عبادت، برتر است.
۱.السنن الكبرى: ج 8 ص 281 ح 16649 عن ابن عبّاس.
عنه صلى الله عليه و آله:ساعَةٌ مِن إمامِ عَدلٍ، أفضَلُ مِن عِبادَةِ سَبعينَ سَنَةً. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:يك ساعتِ پيشواى دادگر، از هفتاد سال عبادت، برتر است.
۱.الكافي: ج 7 ص 175 ح 8.
عنه صلى الله عليه و آله:قالَ اللّهُ تَبارَكَ وتَعالى:. لَو لَم يَكُن مِن ۱ خَلقي فِي الأَرضِ بَينَ المَشرِقِ وَالمَغرِبِ إلَا مُؤمِنٌ واحِدٌ مَعَ إمامٍ عادِلٍ، لاَستَغنَيتُ بِعِبادَتِهِما عَن جَميعِ ما خَلَقتُ في أرضي، ولَقامَت سَبعُ أرَضينَ وسَبعُ سَماواتٍ بِهِما، ولَجَعَلتُ لَهُما مِن إيمانِهِما اُنسا لا يَحتاجانِ إلى اُنسِ سِواهُما. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند ـ تبارك و تعالى ـ مى فرمايد: «. اگر در ميان آفريدگانم از شرق تا غرب زمين، جز يك مؤمن با يك پيشواىِ دادگر نبود. بى گمان، با عبادت همان دو، از همه آنچه در زمينم آفريده ام، بى نياز مى شدم، و هفت زمين و هفت آسمان به واسطه وجود آن دو برپا مى شد و از ايمان آنها بر ايشان، مايه اُنسى قرار مى دادم كه به اُنس به غير خود، نياز نداشتند».