حدیث دربارههدايت باطنى
كمال الدين عن جابر:قُلتُ لَهُ [أي لِرَسولِ اللّهِ صلى الله عليه و آله]: يا رَسولَ اللّهِ، فَهَل يَقَعُ لِشيعَتِهِ [أي القائِمِ عليه السلام] الاِنتِفاعُ بِهِ في غَيبَتِهِ؟
فَقالَ صلى الله عليه و آله: إي وَالَّذي بَعَثَني بِالنُّبُوَّةِ، إنَّهُم يَستَضيئونَ بِنُورِهِ ويَنتَفِعونَ بِوِلايَتِهِ في غَيبَتِهِ، كَانتِفاعِ النّاسِ بِالشَّمسِ وإن تَجَلَّلَها ۱ سَحابٌ. ۲
كمال الدينـ به نقل از جابر ـ: به ايشان (يعنى پيامبر خدا) گفتم: اى پيامبر خدا! آيا پيروان او (يعنى قائم عليه السلام) در غيبتش از او بهره مند مى شوند؟
فرمود: «آرى. سوگند به آن كه مرا به پيامبرى برانگيخت، آنان در غيبتش از نور او پرتو مى گيرند و از ولايتش بهره مند مى شوند، همانند بهره مندى مردم از خورشيد، هر چند ابرها آن را پنهان كنند».