حدیث دربارهپاداش دادن به برخى كافِران در جهنم
شعب الايمان عن عبدِ اللّهِ بنِ مَسعودٍ:قالَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله: ما أحسَنَ مِن مُحسِنٍ؛ كافرٍ أو مُسلمٍ، إلّا أثابَهُ اللّهُ عز و جل. قُلنا: يا رسولَ اللّه، وما إثابَةُ اللّهِ الكافرَ؟ قالَ: إنْ كانَ وَصَلَ رَحِما، أو تَصدَّقَ بصَدقةٍ، أو عَمِل حَسَنةً، أثابَهُ اللّهُ تعالى؛ وإثابتُهُ إيّاهُ: المالُ والولدُ والصِّحّةُ وأشباهُ ذلكَ. قالَ: قُلنا: وما إثابَتُهُ في الآخِرَةِ؟ قالَ: عَذابٌ دُونَ العذابِ، وقَرأَ: «أدخِلوا آلَ فرعونَ أشدَّ العذابِ» ۱. ۲
شعب الايمانـ به نقل از عبد اللّه بن مسعود ـ: پيامبر خدا فرمود: «هيچ كسى نيكى نمى كند، جز آن كه خدا پاداشش را مى دهد؛ چه مسلمان باشد و چه كافر».
گفتيم: اى پيامبر خدا! پاداش دادن به كافر، چگونه است؟
فرمود: «اگر صِله رَحِمى كرده باشد يا صدقه اى داده باشد و يا كار نيكى انجام داده باشد، خداوند متعال، به پاداش اين كارها، به او ثروت و فرزند و سلامت و مانند اينها مى دهد».
گفتيم: در آخرت، چگونه پاداشش مى دهد؟
فرمود: «عذابى كمتر به او مى چشانَد».
آن گاه، اين آيه را تلاوت فرمود: « «خاندان فرعون را به سخت ترين عذاب، در آوريد» ».