حدیث دربارهنشانه هاى فرا رسيدن قيامت

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۴، ص ۳۱۳، ح ۲۷۲۲

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

نشانه هاى فرا رسيدن قيامت

عنه صلى الله عليه و آله:إذا تَقارَبَ الزَّمانُ انتَقَى المَوتُ خِيارَ اُمَّتي كَما يَنتَقي أحَدُكُم خِيارَ الرُّطَبِ مِنَ الطَّبَقِ. ۱

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگاه زمان [قيامت] نزديك شود مرگ، نيكان امّت مرا گلچين مى كند، همان گونه كه شما خرماهاى خوب را از سينى مى چينيد.

۱.الدعوات للراوندي: ص 235 ح 650، بحار الأنوار: ج 6 ص 316 ح 31.

کلیدواژه‌ها معاد نشانه های فرا رسیدن قیامت نشانه های فرا رسیدن قیامت

احادیث دیگر این موضوع

۸

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به اين كه: قيامت، كِى فرا مى رسد؟ ـ: در اين باره، سؤال شونده از سؤال كننده بيشتر نمى داند؛ امّا نشانه هاى آن را برايت مى گويم:. هر گاه پابرهنگانِ لُخت، سران مردم شوند، اين از نشانه هاى فرا رسيدن قيامت است. هر گاه چرانندگان دام در ساختمان ها با يكديگر رقابت كنند، اين، از نشانه هاى فرا رسيدن قيامت است. پنج چيز از غيب است و جز خدا كسى از آنها آگاه نيست. «علم فرا رسيدن زمان قيامت، نزد خداست» .

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:قيامت بر پا نمى شود، مگر آن گاه كه خداوند، سه چيز را كمياب گردانَد: درهمى از حلال، دانشى سودمند، و برادرى در راه خداوند عز و جل را.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در پاسخ به سؤال از نخستين نشانه فرا رسيدن قيامت ـ: آتشى كه مردم را از شرق تا غرب عالم، فرا گيرد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:شيوع فلج و مرگ هاى ناگهانى از نشانه هاى قيامت است.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه ديدى. صاحبان ساختمان ها در [داشتن] ساختمان ها با يكديگر تفاخر و همچشمى مى كنند و ديدى كه پابرهنگانِ گرسنه و تهى دست، سران مردم شده اند، اين از نشانه هاى فرا رسيدن قيامت باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:قيامت فرا نمى رسد، مگر آن گاه كه آدمى هميان پول را بردارد و بگردد، امّا كسى را نيابد كه آن را بپذيرد. پس، هميان را بر زمين بزند و بگويد: اى كاش نبودى! اى كاش خاك بودى!

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:قيامت بر پا نمى شود، مگر آن گاه كه خورشيد از مغرب طلوع كند.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى فرا رسيدن زمان قيامت، اين است كه قرآن خوانان، بسيارند و دين شناسان، اندك. فرمان روايان، فراوان اند و مردمان امانتدار، اندك. باران، بسيار مى بارد؛ امّا گياهان، اندك مى رويند.