ويژگى هاى دين شناس

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هرگز بنده اى بر شناخت خود از دينش نيفزود، مگر اين كه بر ميانه روى او در عملش افزوده گشت.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:در دين شناسىِ مرد، همين بس كه خدا را عبادت كند، و در نادانى مرد، همين بس كه به رأى خود مغرور باشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:آدمى دين شناسِ كامل نيست، مگر آن گاه كه خشم و كينش با مردم براى خدا باشد، و مگر آن گاه كه اَحَدى نزد او منفورتر از نفْس خودش نباشد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: آدمى، دين شناس كامل نمى شود، مگر آن گاه كه مردم در نظرش مانند مُشتى شتر باشند و به بود و نبودِ آنها اهمّيتى ندهد و همچنان كه اگر شترى در كنار او باشد، فرقى به حالش ندارد، وجود مردم نيز در او تغيير و تأثيرى ايجاد نكند. و با اين حال، وقتى به خودش برگردد، بيشترين بى اعتنايى را نسبت به نفس خويش، روا دارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در سفارش به ابو ذر ـ: آدمى، دين شناس كامل نمى شود، مگر آن گاه كه مردم را در مقايسه با خداوند متعال، همانند مُشتى شتر ببيند و با اين حال، وقتى به خودش برگردد، بيش از همه نفْس خودش را بى مقدار شمارد.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى دين شناسىِ آدمى، اين است كه امور معيشتى خود را سامان دهد و [البته] تحصيل آنچه زندگى ات را سامان مى دهد، دنيادوستى نيست.

پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:از نشانه هاى دين شناسى آدمى اين است كه سخنان بيهوده كمتر مى گويد.

بحار الأنوار:روايت شده است كه مردى خدمت پيامبر صلى الله عليه و آله آمد تا ايشان به او قرآن بياموزد. چون پيامبر صلى الله عليه و آله به اين آيه رسيد: «پس هر كس به اندازه ذرّه اى خوبى كند، آن را مى بيند و هر كس به اندازه ذرّه اى بدى كند [نيز] آن را مى بيند» ، گفت: مرا بس است! و رفت. پيامبر خدا فرمود: «اين مرد، دين شناس بازگشت».