ويژگى هاى اهل بهشت
2 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آله:أهلُ الجنّةِ جُرْدٌ مُرْدٌ كُحْلٌ، لا يَفنى شَبابُهُم، ولا تَبلى ثِيابُهُم. ۱
۱.كنز العمّال: ج 14 ص 471 ح 39301 عن أبي هريرة.
۲.. «جُرْد» در متن عربى حديث، جمع «أجْرَد» است؛ يعنى كسى كه فقط قسمت هايى از بدنش (مانند خطّ سينه تا ناف، و ساق هاى دست و پايش) مو داشته باشد؛ مرد كم مو. م.
۳.. «مُرْد» در متن عربى حديث، جمع «اَمْرَد» به معناى جوانى است كه تازه سبيلش روييده و صورتش هنوز مو در نياورده است. م.
عنه صلى الله عليه و آله:يَدخُلُ أهلُ الجنّةِ جُرْدا مُرْدا مُكَحَّلِينَ، أبناءَ ثلاثينَ أو ثلاثٍ وثلاثينَ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:بهشتيان، در حالى وارد بهشت مى شوند كه بدن هايى كم مو وچهره اى بى مو و چشمانى سرمه كشيده دارند و سنّشان سى يا سى و سه سال است.
۱.كنز العمّال: ج 14 ص 477 ح 39329 عن معاذ بن جبل.