پيام او به جمعيّتى در كوه تهامه
1 حدیث
رسول اللّه صلى الله عليه و آلهـ فيما كَتَبَهُ لِجِماعٍ كانوا في جَبلِ تِهامَةَ قَد غَصَبوا المارَّةَ مِن كِنانَةَ ومُزَينَةَ وَالحَكَمِ وَالقارَةِ، ومَنِ اتَّبَعَهُم مِن العَبيدِ، فَلمَّا ظَهَرَ رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله وَفَدَ مِنهُم وَفدٌ عَلَى النَّبيِّ صلى الله عليه و آله، فَكَتَبَ لَهُم رَسولُ اللّهِ صلى الله عليه و آله ـ: بِسمِ اللّهِ الرَّحمنِ الرَّحيمِ، هذا كِتابٌ مِن مُحَمَّدٍ النَّبيِّ رَسولِ اللّهِ لِعِبادِ اللّهِ العُتَقاءِ، إنَّهُم إن آمَنوا وأقامُوا الصَّلاةَ وآتَوُا الزَّكاةَ فَعَبدُهُم حُرٌّ ومَولاهُم مُحَمَّدٌ، ومَن كانَ مِنهُم مِن قَبيلَةٍ لَم يُرَدَّ إلَيها، وما كانَ فيهِم مِن دَمٍ أصابوهُ أو مالٍ أخَذوهُ فَهُو لَهُم، وما كانَ لَهُم مِن دَينٍ في النَّاسِ رُدَّ
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ در نامه اى به گروهى [راهزن] كه در كوه تهامه جمع شده و كاروانيان كِنانه و مُزَينه و حَكَم، و قارّه و شمارى از بردگان آنان را تاراج كرده بودند و پس از پيروزى پيامبر خدا، نمايندگانى به حضور ايشان فرستاده بودند ـ: به نام خداوند مِهر گُسترِ مهربان. اين، نامه اى است از محمّد پيامبر، فرستاده خدا، به بندگان آزادشده خداوند. همانا اگر ايمان بياورند و نماز بگزارند و زكات بپردازند، بردگانشان همگى آزادند و مولاى ايشان، محمّد است و هر كس از آنان كه از قبيله اى است، به آن قبيله برگردانده نمى شود و اگر خونى به گردن دارند يا مالى گرفته اند، از خودِ ايشان است (بخشيده مى شوند) و اگر طلبى از مردم دارند، بايد به ايشان برگردانده شود و هيچ ستمى به ايشان نخواهد شد و در پناه خدا و در
۱.الطبقات الكبرى: ج 1 ص 278.