پاكى

المستدرك على الصحيحينـ به نقل از ابو ايّوب انصارى و جابر بن عبد اللّه و اَنَس بن مالك ـ: چون آيه «در آن، مردانى هستند كه دوست دارند پاك باشند، و خداوند، كسانى را كه خواهان پاكى اند، دوست دارد» نازل شد، پيامبر خدا فرمود: «اى گروه انصار! خداوند به سبب پاكى تان، شما را ستوده است. حال، [بگوييد كه:] پاكىِ شما به چيست؟». گفتند: براى نماز، وضو مى گيريم و پس از جنابت، غسل مى كنيم و با آب، نجاست را از خود برطرف مى سازيم. پيامبر خدا فرمود: «پاكى (طهارت)، همين است. پس پايبند به آن باشيد».

المعجم الكبيرـ به نقل از ابو اُمامه ـ: پيامبر خدا به اهل قُبا فرمود: «اين پاكى (طهارت)اى كه در آيه «در آن، مردانى هستند كه دوست دارند پاك باشند، و خداوند كسانى را كه خواهان پاكى اند، دوست دارد» ويژه شما گشته است، چيست؟». گفتند: اى پيامبر خدا! هر يك از ما، پس از قضاى حاجت، نشيمنگاه خود را مى شويد.

الدرّ المنثورـ به نقل از عبد اللّه بن عمر، در تفسير اين سخن خداوند متعال كه: «در آن، مردانى هستند كه دوست دارند پاك باشند» . ـ: پيامبر خدا از آنان درباره پاكى اى كه خداوند به سببش آنان را ستوده است، پرسيد. پاسخ دادند: ما در روزگار جاهليت، نجاست را با آب از خود مى زدوديم و چون خداوند اسلام را آورد، اين عادت را رها نكرديم. پيامبر خدا فرمود: «پس آن را رها مكنيد».