حدیث دربارهعبادت بسيار

المناقب، ابن شهر آشوبـ به نقل از طاووس فقيه ـ: در حِجر، امام زين العابدين عليه السلام را ديدم كه نماز مى خوانَد و دعا مى كند و مى گويد: «بنده ات در درگاه توست، اسيرت در آستان توست، بينوايت در آستان توست. گدايت در آستان توست، از چيزى به تو شِكوه مى كند كه بر تو پوشيده نيست» و در خبرى آمده است [كه گفت]: «مرا از درگاه خود مران». فاطمه، دختر على بن ابى طالب، نزد جابر بن عبد اللّه رفت و گفت: اى صحابى پيامبر خدا! ما به گردن شما حقوقى داريم و يكى از حقوق ما به گردن شما، اين است كه اگر ديديد يكى از ما از شدّت عبادت، خودش را از بين مى برد، خدا را به ياد او آوريد و از وى بخواهيد كه به جانش رحم كند. اينك على بن الحسين، اين يادگار پدرش حسين، بينى اش [از كثرت سجده]مجروح شده و پيشانى و زانوها و كف دست هايش سوراخ گشته است. او خودش را در عبادت، ذوب كرده است! جابر به درِ خانه امام زين العابدين عليه السلام آمد و اجازه ورود خواست و چون وارد شد، ديد ايشان در محرابش است و عبادت، امام عليه السلام را فرسوده است. امام زين العابدين عليه السلام برخاست و با بزرگوارى، حال او را پرسيد و سپس جابر را در كنار خود نشانيد. جابر رو به امام عليه السلام كرد و گفت: اى پسر پيامبر خدا! مگر نمى دانى كه خداوند، بهشت را در حقيقت براى شما و دوستداران شما خلق كرده و دوزخ را براى دشمنان و مخالفان شما آفريده است؟ پس، اين چه رنج و مشقّتى است كه به خودتان مى دهيد؟ امام زين العابدين عليه السلام به او فرمود: «اى صحابى پيامبر خدا! مگر نمى دانى كه جدّم پيامبر خدا، با آن كه خداوند، گناهان گذشته و آينده او را بخشيده بود، از سختكوشى در عبادت خدا باز نايستاد و ـ پدر و مادرم فدايش باد ـ چندان عبادت كرد كه ساق و كف پاهايش ورم كرد و وقتى به ايشان گفته شد: با آن كه خداوند، گناهان گذشته و آينده تو را آمرزيده است، باز اين چنين عبادت مى كنى؟ فرمود: آيا بنده اى سپاس گزار نباشم؟!». جابر كه ديد هيچ حرفى در امام عليه السلام اثر نمى گذارد، گفت: اى پسر پيامبر خدا! به جان خودت رحم كن؛ زيرا شما از خاندانى هستى كه مردم با واسطه قرار دادن آنان [در درگاه خداوند] از خداوند مى خواهند بلا را دفع كند و محنت ها را برطرف سازد و آسمان را [از خراب شدن بر سر آنها]نگه دارد. [امام عليه السلام] فرمود: «اى جابر! من همچنان به روش پدرانم ادامه خواهم داد و به آنان، اقتدا خواهم كرد تا آن كه به ديدارشان بشتابم». در اين هنگام، جابر رو به حاضران كرد و گفت: در ميان فرزندان پيامبران، كسى مانند على بن الحسين ديده نشده است، مگر يوسف بن يعقوب. به خدا سوگند كه فرزندان و ذرّيّه على بن الحسين، برتر از فرزندان و ذرّيّه يوسف هستند».