حدیث دربارهمقدّم داشتن مردم بر خود و خانواده اش

حکمت‌نامه پیامبر اعظم(ص) ج ۳، ص ۵۹۳، ح ۲۱۷۸

پیامبر اکرم صلی‌الله‌علیه‌و‌آله

مقدّم داشتن مردم بر خود و خانواده اش

الطبقات الكبرى عن عائشة:ما شَبِعَ آلُ محمّدٍ غَداءً وعَشاءً مِن خُبزِ الشَّعيرِ ثلاثَةَ أيّامٍ مُتَتابِعاتٍ حتّى لَحِقَ باللّهِ. ۱

الطبقات الكبرىـ به نقل از عايشه ـ: تا زمانى كه پيامبر خدا زنده بود، خانواده محمّد، هيچ گاه، سه روز پياپى، صبحانه و شام را از نان جو سير نخوردند.

۱.الطبقات الكبرى: ج 1 ص 401.

کلیدواژه‌ها نبوت 3 محمد پیامبر خدا ویژگی های پیامبر صلی الله علیه و آله مقدم داشتن مردم بر خود و خانواده اش

احادیث دیگر این موضوع

۷

الكافي:امام باقر عليه السلام به محمّد بن مسلم فرمود: «اى محمّد! آيا فكر مى كنى پيامبر خدا، از زمانى كه خداوند او را برانگيخت تا وقتى جانش را گرفت، سه روز پياپى از نان گندم، سير خورد؟». امام عليه السلام سپس خودش پاسخ داد و فرمود: «نه، به خدا! او از زمانى كه خداوند وى را برانگيخت تا وقتى جانش را گرفت، هيچ گاه سه روز پياپى از نان گندم، سير نخورد. هان! من نمى گويم كه چيزى پيدا نمى كرد [تا بخورد]. ايشان گاهى اوقات، به يك نفر، صد شتر جايزه مى داد. بنا بر اين، اگر مى خواست بخورد، مى توانست».

الترغيب و الترهيبـ به نقل از ابن عبّاس ـ: پيامبر خدا، شب هاى پياپى با خانواده اش گرسنه مى خوابيدند و شامى براى خوردن نمى يافتند. بيشترين غذاى آنها، نان جو بود.

الطبقات الكبرىـ به نقل از ابن عبّاس ـ: به خدا سوگند كه شب ها بر خاندان محمّد صلى الله عليه و آله مى گذشت و شامى براى خوردن نمى يافتند.

المحجّة البيضاءـ به نقل از عايشه ـ: پيامبر خدا تا لحظه اى كه از دنيا رفت، هيچ گاه سه روز پياپى، سير غذا نخورد. البتّه اگر مى خواستيم، مى توانستيم سير شويم؛ امّا ديگران را بر خود، مقدّم مى داشتيم.

الترغيب و الترهيب:تا زمانى كه پيامبر خدا زنده بود، خاندان محمّد، هيچ گاه، دو روز پياپى از نان جو، سير نخوردند.

الترغيب و الترهيبـ به نقل از اَنَس بن مالك ـ: فاطمه عليهاالسلام تكّه اى نان جو به پيامبر صلى الله عليه و آله داد. به او فرمود: «اين، اوّلين غذايى است كه پدرت بعد از سه روز مى خورَد».

الترغيب و الترهيبـ به نقل از حسن مقصود، امام حسن عليه السلام يا حسن بصرى است. ـ: پيامبر خدا از اموال خود به مردم كمك مى كرد تا جايى كه [بر اثر تنگ دست شدن،] جامه خود را با پوست، وصله مى كرد. تا زمانى كه زنده بود، هيچ گاه نشد كه سه روز پياپى، هم صبحانه بخورد و هم شام.