حدیث دربارهمنفورترين خصلت نزد پيامبر ، دروغگويى بود

الترغيب و الترهيبـ به نقل از عايشه ـ: هيچ اخلاقى نزد پيامبر خدا منفورتر از دروغگويى نبود. هر گاه مطّلع مى شد كه كسى دروغى گفته است، مِهرِ او از دلش بيرون مى رفت تا وقتى كه مى فهميد توبه كرده است. اين مطلب را احمد و بزّار با همين لفظ، نقل كرده اند و ابن حبّان نيز در صحيح خود، آن را نقل كرده است. عبارت او چنين است: عايشه گفت: هيچ خصلتى نزد پيامبر خدا، منفورتر از دروغگويى نبود. گاه فردى نزد ايشان دروغى مى گفت، ايشان همچنان از او دلگير بود تا آن كه متوجّه مى شد وى از آن دروغ، توبه كرده است. حاكم نيز اين مطلب را روايت كرده و گفته است: سندش، صحيح است. عبارت حاكم چنين است: عايشه گفت: نزد پيامبر خدا، چيزى منفورتر از دروغ نبود و از هر كس دروغى، هر چند كوچك، مى شنيد، مِهرِ او را از دل خود بيرون مى كرد، تا زمانى كه آن فرد از آن توبه مى كرد.