حدیث دربارهامين
الطبقات الكبرى عن داوود بن الحصينـ في صفَةِ النَّبيِّ صلى الله عليه و آله ـ: كانَ رجُلاً أفضَلَ قَومِهِ مُروءةً، وأحسَنَهُم خُلقا، وأكرَمَهُم مُخالَطَةً، وأحسَنَهُم جِوارا، وأعظَمَهُم حِلما وأمانَةً، وأصدَقَهُم حَديثا، وأبعَدَهُم مِن الفُحشِ والأذى، وما رُئيَ مُلاحِيا ولا مُمارِيا أحَدا، حتّى سَمّاهُ قَومُهُ الأمينَ، لِما جَمعَ اللّهُ لَهُ مِن الاُمورِ الصّالِحَةِ فيهِ، فلَقد كانَ الغالِبَ علَيهِ بمَكّةَ الأمينُ. ۱
الطبقات الكبرىـ به نقل از داوود بن حصين، در اوصاف پيامبر صلى الله عليه و آله ـ: او مردى بود كه از همه قوم خود، جوان مردتر، نيك خوتر، خوش برخوردتر، همسايه دارتر، بردبارتر، امانتدارتر، راستگوتر و از بدزبانى و آزاررسانى دورترين بود. هرگز ديده نشد كه با كسى كشمكش و بگومگو كند؛ زيرا خداوند، خصلت هاى پسنديده را در او جمع كرده بود تا جايى كه قومش او را «امين» ناميدند و در مكّه غالبا با لقب امين از او ياد مى شد.
۱.الطبقات الكبرى: ج 1 ص 121.