حدیث دربارهنزديكان به خدا
عنه صلى الله عليه و آلهـ في قولِهِ تعالى: «ثُمَّ أَورَثنا الكتابَ الَّذِينَ اصْطَفَيْنا مِنْ عِبادِنا» ـ: أمّا السابِقُ فَيَدخُلُ الجَنَّةَ بغيرِ حِسابٍ، وأمّا المُقتَصِدُ فَيُحاسَبُ حِسابا يَسيرا، وأمّا الظالِمُ لنفسِهِ فيُحبَسُ في المَقامِ ثُمّ يَدخُلُ الجَنّةَ، فهُمُ الذينَ قالوا: «الحَمدُ للّهِِ الذي أذْهَبَ عَنّا الحَزَنَ» ۱. ۲
پيامبر خدا صلى الله عليه و آلهـ درباره آيه «آن گاه، اين كتاب را به آن بندگان خود كه [آنان را] برگزيده بوديم، به ميراث داديم» ـ: پيشى گيرنده، بدون حسابرسى به بهشت مى رود. ميانه رو، اندكى حسابرسى مى شود و ستمگر به خويش، در صحراى محشر، نگه داشته مى شود و سپس به بهشت مى رود. همين عدّه هستند كه مى گويند: «ستايش، خدا را كه غم و اندوه را از ما زُدود» .