حدیث دربارهاستجابت دعاها
عنه صلى الله عليه و آله:إنَّ اللّهَ تَعالى قالَ: مَن عادى لي وَلِيّا فَقَد آذَنتُهُ بِالحَربِ. وما تَقَرَّبَ إلَيَّ عَبدي بِشَيءٍ أحَبَّ إلَيَّ مِمَّا افتَرَضتُ عَلَيهِ. وما يَزالُ عَبدي يَتَقَرَّبُ إلَيَّ بِالنَّوافِلِ حَتّى اُحِبَّهُ، فَإِذا أحبَبتُهُ كُنتُ سَمعَهُ الَّذي يَسمَعُ بِهِ، وبَصَرَهُ الَّذي يُبصِرُ بِهِ، ويَدَهُ الَّتي يَبطِشُ بِها، ورِجلَهُ الَّتي يَمشي بِها، وإن سَأَلَني لَاُعطِيَنَّهُ، ولَئِنِ استَعاذَني لَاُعيذَنَّهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:خداوند متعال فرمود: «هر كس با يكى از دوستانم دشمنى كند، به او اعلان جنگ مى كنم. بنده ام با چيزى محبوب تر در نزد من از واجباتى كه بر او واجب ساخته ام، به من نزديك نمى شود. بنده ام با كارهاى مستحب، همچنان به من نزديك مى شود، تا آن جا كه دوستش مى دارم. پس چون دوستش داشتم، گوش شنوايش، چشم بينايش، دست نيرومندش و پاى راهروش مى شوم. اگر از من درخواست كند، به او خواهم بخشيد و اگر از من پناه جويد، پناهش خواهم داد».
۱.صحيح البخاري: ج 5 ص 2385 ح 6137 عن أبي هريرة.
کلیدواژه‌ها حکمت نامه پیامبر اعظم در یک نگاهحکمت های عقلی و علمیعلم حکمت و معرفتتشویق به طلب علم و حکمت +4 مورد دیگر