حدیث دربارهمبتلا شدن به بلاى بزرگ

عنه صلى الله عليه و آله:إذا أحَبَّ اللّهُ عز و جل عَبدا صَبَّ عَلَيهِ البَلاءَ صَبّا، وثَجَّهُ عَلَيهِ ثَجّا. فَإِذا دَعَا العَبدُ قالَ جِبريلُ: أي رَبِّ، اِقضِ حاجَتَهُ؟ فَيَقولُ تَعالى: دَعهُ؛ فَإِنّي اُحِبُّ أن أسمَعَ صَوتَهُ. فَإِذا دَعا، يَقولُ عز و جل: لَبَّيكَ عَبدي، وعِزَّتي لا تَسأَلُني شَيئا إلّا اُعطيكَ، ولا تَدعوني بِشَيءٍ إلَا استَجَبتُ، فَإِمّا أن اُعَجِّلَ لَكَ، وإمّا أن أدَّخِرَ لَكَ أفضَلَ مِنهُ. ۱
پيامبر خدا صلى الله عليه و آله:هر گاه خداوند عز و جل بنده اى را دوست بدارد، بلا را سخت بر سرِ او سرازير مى كند و آن را سخت بر او مى بارد. پس چون بنده دعا كند، جبرئيل مى گويد: پروردگارا! حاجتش را برآور. امّا خداوند متعال مى گويد: «او را رها كن، كه من دوست دارم صدايش را بشنوم». و چون دعا كند، خداوند عز و جل مى گويد: «بنده ام! لبّيك! به عزّتم سوگند كه هر چه از من بخواهى، به تو عطا مى كنم و هر چه دعا كنى، اجابت مى نمايم؛ [بدين معنا كه]يا آن را زود برايت برمى آورم و يا بهتر از آن را برايت ذخيره مى كنم».
۱.الفردوس: ج 1 ص 251 ح 972 عن أنس؛ مسند زيد: ص 420 نحوه وزاد فيه «وإمّا أن أدفع عنك من البلاء مثل ذلك».

احادیث دیگر این موضوع

۸