حدیث دربارهآنان كه خدا دوستشان دارد

مسند ابن حنبلـ به نقل از مطرف بن عبد اللّه بن شخّير ـ: حديثى از ابو ذر برايم نقل كرده بودند و من دوست داشتم او را ببينم. پس چون او را ديدم، به او گفتم: اى ابو ذر! از تو حديثى برايم نقل كرده اند كه دوست داشتم تو را ببينم و درباره آن، از تو بپرسم. ابو ذر گفت: اينك ديدى. پس بپرس. گفتم: شنيده ام كه مى گويى: پيامبر خدا فرمود: «خداوند عز و جل، سه تن را دوست دارد و سه تن را دشمن مى دارد». گفت: «آرى. گمان ندارم كه به دوستم محمّد، دروغ ببندم»، و اين جمله را سه بار تكرار كرد. گفتم: آن سه تن كه خداوند دوستشان دارد، كيان اند؟ گفت: «مردى كه در راه خدا مى جنگد. پس براى جهاد و به انتظار پاداشِ خدا، با دشمن روياروى مى شود و پيكار مى كند تا كشته شود. شما نيز در كتاب خداوند عز و جل در اين باب مى خوانيد: «خداوند، كسانى را كه در راهش در صفى مى جنگند، دوست دارد» . و مردى كه همسايه اش او را مى آزارد و او بر آزارش شكيبايى مى ورزد و انتظار پاداش از خدا دارد. پس خداوند او را با مرگ يا زندگى، از اين آزار، ايمن مى گرداند. و مردى كه همراه مردمى است كه در حركت هستند، تا آن كه خواب يا چرت بر آنان چيره مى شود و آنان، آخر شب [براى خواب]فرود مى آيند، امّا او به وضو و نمازش مى پردازد».